Afgelopen maandag was dan eindelijk het verlossende woord. Wie wordt onze nieuwe bondcoach. Ik zat al een maand met smart op dit antwoord te wachten.. Het is uiteindelijk Jeroen Ottter geworden.

Ik kijk erg uit naar de samen werking met Jeroen. Ik heb wel zins in een nieuw traject. Ik ben benieuwd wat we allemaal gaan doen aan trianingen en hoe dit gaat uitpakken voor mij en mijn prestaties. De afgelopen jaren ben ik hard gegroeid en wil dit graag doorzetten. Ik hoop dat dit met jeroen zeker gaat gebeuren.

gr jorien

Echt een super dag er op zitten. Eerste dag van het WK en meteen succes. Ik had echt 2 super race. zat scherp voorin de race en reed op de juiste positie, daarmee haalde ik de finale.

Echt super gaaf. dat had ik nooit verwacht. UIteindelijk 6de geworden op de 1500m.

Al ik dan achter af kijk, genieten. zeker als je dan ook nog hoord dat het 11jaar geleden is dat een nederlander in een WK finale heeft gestaan.

dat pakt niemand me meer af.

gr jorien.

4 jaar geleden begon onze missie. Een medaille op de Olympische spelen 2010. Bloed, zweet en tranen zijn er aan te pas gekomen om dit niveau te bereiken.

In november werd het eerste deel van onze missie werkelijkheid. Tijdens het OKT (Olympisch Kwalificatie Toernooi) plaatsten we ons met het relay team voor Vancouver. Echt een super prestatie als je nagaat dat het 12jaar geleden was dat een dames shorttrack ploeg op de olympische spelen stond.

12 februari was het dan zover. De opening van de olympische spelen. Helaas kon ik er zelf niet bij zijn omdat we de volgende dag al onze wedstrijd hadden. Dat vond ik wel heel jammer. Dus werd het maar met zijn allen voor buis kijken. Ook super gezellig met wat Hollandse drop en stroopwafels was het wel een gezellige openingsavond.

Toch moest de volgende dag meteen de focus er op. Presteren… We waren er op gebrand om de finale te gaan halen met het team. Al liep niet alles vlekkeloos. Het begin van de race was echt super, maar naar het einde toe verslapte we. De wissels waren gewoon minder goed en daar hebben we veel snelheid verloren. Balen, schelden en vloeken was het zeker wel even na de race. Weg droom, weg Medaille… We hadden met het team wel even een dagje nodig om dit te verwerken.

10dagen na onze nederlaag, werd het tijd voor revanche. Iedereen was er op gebrand om toch te laten zien dat we niet voor niks waren gekomen en eigenlijk in die A finale thuis hoorden. Je kon aan ons zien dat we er klaar voor waren. Aan de start liep het niet meteen vlekkeloos. Op derde positie kwamen we de bocht uit. Niet wat we wilden, maar ik was meteen scherp en passeerde de Japanse binnen door op jacht naar positie 1. Vanaf positie 2 was het kijken waar het gaatje kwam. Die kwam er en ik kon Sanne met een perfecte wissel lang de nummer 1 duwen. Nu was het zaak om te controleren en de race naar eigen hand te zetten. Dat deden we ook. We reden super op kop en wonnen uiteindelijk op een gat de race. Dat gaf echt een voldaan gevoel…

Nu wachten in de Outbox op wat er in de finale ging gebeuren. Dat was ook heel spannend om te volgen. Uiteindelijk werd Korea gediskwalificeerd en China Olympisch Kampioen. Door deze diskwalificatie werden wij 4^de overall. Een super prestatie van alles dames. Ik ben trots en geniet hier van…

Ik kijk zeker met een goed gevoel terug naar deze olympische team prestatie. Het zal me lang bij blijven.

Groeten Jorien ter Mors

Donderdag 21 januari,

Na een lekker ontbijtje ga ik me al weer omkleden. Soms vraag je jezelf af waarom je tijdens het opstaan niet meteen je trainingskleding aan doet. Fietsen staat op het programma. Niet heel aangenaam als je dat binnen moet doen als het buiten spek glad is.

Geen risico’s voor de wedstrijd.

Vrijdag 22 januari,

Pang, het start schot is gevallen van de eerste rit van mijn EK. Mijn tactiek was goed en ik reed slim. Toch net een klein foutje en dan lig je eruit. Al eerste over de streep maar wel een diskwalificatie. Alles gaat door me hoofd heen. Wat nu….

Zaterdag 23 januari,

Sprinten is het hoofddoel van vandaag, want de 500m staat op het programma. Zeker een van mij favoriete afstanden. Topsnelheid is het mooiste van shorttrack. Schuin en hard door de bochten rammen. Stond zeker op scherp vandaag. Ik had nog wat goed te maken. Met ene dik PR en een 7de plaats was ik dan ook zeer tevreden.

Zondag 24 januari,

Last but not least, de 1000m. Blij en teleurgesteld. Een 4de plek op 3honderste achter stand op de nummer 3. Dat is zuur, maar vooraf had ik niet verwacht zo goed te presteren. De relay moest ons de titel op leveren, maar we namen genoegen met brons. Toch een super afsluiter van het EK. Nog even feesten en dan lekker slapen.

Maandag 25 januari,

Slapen was het enige waar ik aan kon denken. Kapot, moe en verslagen zat ik in de bus op weg naar Nederland. Met gemengde gevoelens keek ik terug naar het EK.

Eenmaal thuis, lekker genoten van mijn vrije uurtje van de resterende dag.

Dinsdag 26 januari,

De focus weer verlegt. Vancouver komt er aan. Nog 3 dagen en dan vertrek ik naar de olympische spelen. S’avonds nog gezellig met mijn ouders om de tafel gezeten. Dat doet je goed en geeft ook even een afleiding.

Woensdag 27 januari,

Met moeite kon ik uit mijn bed komen. Vroeg opstaan was er de afgelopen dagen niet meer bij. Dan valt zo’n ijstraining om 09.00uur wel tegen. Toch met een tevreden gevoel van het ijs gestapt. Douchen, haar doen en meteen door naar de pers conferentie. Goed nieuws... Mag alle individueele afstanden rijden op de spelen. Super

Donderdag 28 januari,

Druk, druk, druk met bepalen wat er mee moet. Twee grote oranje tassen moeten worden gevuld. Nou das geen probleem. Eerder wat mag er niet mee vanwege de maximale kilo’s. Puzzelen is het zeker.

Vrijdag 25 december

Eindelijk weer een dagje om uit te slapen. Na mij kerstontbijt ga ik lekker na buiten om een wandeling te maken door de nog plaatselijk aanwezige sneeuw. Tegen de avond aan lekker gourmetten met de hele familie en dan is het voor mij alweer mijn spulletje inpakken op weg naar Heerenveen. 2^de kerstdag moet er weer geschaatst worden.

Zaterdag 26 december

Het heeft heerlijk gevroren vannacht. Dus muts op sjaal om en met mijn handschoenen aan fiets ik naar de ijsbaan. Snelheid staat er op het programma vandaag. Ik bedenk me dat na al die lekkere hapje dit een zware kluit gaat worden.

Zondag 27 december

Pittige training staat er op het programma, maar gelukkig ben ik niet alleen. Samen met Sanne, Liesbeth en Annita gaan we de strijd aan. Ik denk vaak aan Vancouver, wat zo dicht bij komt. Dat ik ondanks alles, met pijn en moeite te training afrond. Met in mij achter hoofd die medaille…

Maandag 28 december

Pech. Het achter volgde me de hele dag. Na alles al te laten vallen in de ochtend en een waardeloze ijstraining, ging ook nog een mij auto stuk. Vervolgens hadden we s’avonds een Nederlands record poging voor de 1500m en die miste ik ook net op 1 tiende.

Dinsdag 29 december

Schaatsen, na een lange training stap ik tevreden van het ijs. Uitkijkend naar de middag die er aan komt. Eindelijk tijd voor mezelf. Met mijn verjaardagsgeld op zak en dik ingepakt fiets ik naar het centrum. Opzoek naar het ultieme cadeau.

Thuis gekomen nog even studio sport gekeken.

 
Woensdag 30 december

Vele datums waren voorbij gekomen, maar toch was deze avond het geworden. Gezellig gourmetten met de dames ploeg. Een geslaagde avond met na afloopt nog een heerlijk zelf afgebakken appeltaartje. 

Donderdag 31 december
Oudejaarsavond, lekker met de familie rond de openhaard. Gezellig praten over van alles en nog wat. Na een lekker borreltje is het aftellen geblazen op weg naar het nieuwe jaar. Op naar een gezond en succes vol 2010.