Vandaag was de dag van het Nederlands Kampioenschap
Marathon maar de weergoden hielden daar geen rekening
mee. De temperatuur was goed maar de wind had van mij
wel thuis kunnen blijven. Het ging voor mij om 15
kilometer met 2 overdragingen. Bij een overdraging is
het de bedoeling dat je uit je kano springt en dan met
de kano aan de hand een meter of 150 meter rent en dan
weer instapt en verder vaart. Dit maakt deze tak van
kanoën erg zwaar maar bijzonder leuk voor de toeschouwers.

Bij aankomst in de Wormer ging ik het overdraagpunt
verkennen. Ik wilde zien wat het beste punt was om in
en uit te stappen. Er stond een harde wind, dwars op
het Zwet stond. Maar niks aan te doen.
Mijn bak pasta opgegeten, wat gedronken, bootnummer
opgehaald. Toen was het tijd voor de warming up, een
stukje hard te lopen. Goed aan het zwaaien geweest,
de boot in, stukje gevaren, en meteen een paar flinke
golven over mijn heen.
De start ging goed en ik was snel weg met 2 andere
junioren. Wij voeren de wedstrijd samen, af en toe werd
er van kop gewisseld of pakten wij een golf bij elkaar.
De eerste overdraging kwam er aan en ik was erg snel mijn
boot uit. Het rennen en het instappen ging goed. De 2e
overdraging ging ook prima en de laatste ronde kwam er
aan. Tot het keerpunt, na 2 kilometer, lag ik op de golf,
daarna voer ik op kop tot 1 kilometer voor de finish en
zette aan. Het was een lange en zware eindsprint, maar
ik heb deze gewonnen. Nederlands Kampioen.

Het was een zware race, met veel wind en golven van de
zijkant, maar ik heb het overleefd. Nu nog 1 week school,
bestaande uit alleen maar toetsen, dan is het schooljaar
over. Deze week focussen op school en dan keihard gaan
trainen voor het Europees Kampioenschap Junioren in Moskou.

Vrijdag 4 juni vertrokken mijn vader en ik naar Kampen (Overijssel) want
daar werd dit weekend het Nederlandse Kampioenschap langebaan gehouden.
Voor mij is dat 5 kilometer. Ook worden er bijwedstrijden gevaren van 200
en 500 meter. We reden via de dijk Enkhuizen-Lelystad, want daar stond
geen file.  We hebben de caravan op de nabij gelegen camping gezet, ik
mijn tentje opgezet en luchtbedje opgeblazen. Ik ben daarna even een
rondje rustig gaan peddelen, onder het genot van een heerlijk zonnetje.
Daarna even douchen en ging ik met mijn vader uit eten in Kampen, naar 
de Italiaan.

Zaterdag 5 juni.

De 500 meter stond op het programma, ik ging helemaal niet serieus om met
deze wedstrijd, ik weet niet hoe dat kwam. Ik haalde de finale en werd
daar slechts derde. Een uurtje later was het tijd om te starten op de K2
500 meter, op dit nummer mogen wij ook starten op het EJK in Moskou. Dus
deze moesten wij winnen, en dat deden wij ook. Het was bloedheet en
benauwd en om 4 uur moesten we K2 5 kilometer varen. De start ging goed,
en werd een groepje gevormd. We werden diverse malen gesneden door een
andere boot en bij de laatste boei dachten zij dat weer te doen, maar ik
voer nu gewoon rechtdoor want ik wilde ook graag goed boeien en daarbij
raakte onze boot hun achterpunt en zij misten een boei. Wij werden
uiteindelijk gediskwalificeerd en ik was ontzettend boos.

Zondag 6 juni.

Ondertussen was mijn moeder terug gekomen van Wereld Beker wedstrijd 3 in
Duisburg, Duitsland waar mijn broer moest varen. Hij heeft de selectie eis
gehaald op de K1 200 meter voor het Europees Kampioenschap Senioren welke
begin juli in Spanje gehouden zullen worden. Ik was heel trots op mijn
broer.

Nu was het tijd voor de 200 meter en op dit nummer mag ik starten op het
EJK. Ik moest gewoon goed varen, ik ging nu serieus om met deze wedstrijd,
vroeg uit mijn bed, goed gegeten, 30 minuten van te voren in mijn boot in
gestapt. Goede warming up gedaan, en daar was de serie. Deze won ik met
overmacht, dit gaf mij zelfvertrouwen voor de finale. Mijn concurrenten
stonden op scherp, maar ik ook. Ik had een goede start en was als een
speer weg. Ik won deze race met anderhalve seconde voorsprong. Ik was er
weer.

Het was zo ontzettend benauwd dat als je iets ging doen het zweet van je
voorhoofd liep.Ik ging voor mij K1 - 5 kilometer, even douchen om op te
frissen, daarna rustig een stukje hardlopen zoals een goede warming-up
hoort te zijn. Daarna gezwaaid, gerekt en gestrekt. Daarna samen met mijn
hulpcoach ( mijn papa) mijn kano gedragen naar de baan. Nog even een
slokje gedronken, club shirt aangedaan. De boot in, een goede warming up
gedaan, ik had er zin in. Ik voelde mij sterk, zeer sterk.
Na de start waren we weg met een groepje van 3. Tijdens het voor de
laatste keer boeien werd ik naar buiten gedrukt. Dit was voor mij het
moment om te gaan en mij los te varen van de rest. Ik ging zo hard als
ik kon om mijn voorsprong zo groot mogelijk te maken. Ik werd Nederlands
Kampioen voor de 4de keer op rij en was ontzettend trots en blij.