Ik had er erg veel zin in, mijn laatste korte baan wedstrijd van dit seizoen en 
tegelijkertijd Nederlands  Kampioenschap.  Ik was er op gebrand om de titels
te pakken.

Zaterdag: Het begon met de K2 1000 meter, deze  race wonnen wij, maar 
er waren te weinig boten dus  alleen een medaille  maar geen Nederlands
Kampioenschap, zo ging het ook bij de K2 500 en  K2 200 meter, al wonnen
we het laatste nummer op 10 centimeter net niet.

Een klein uur na de K2 1000 mter, was het tijd  voor de K1 1000 meter, van 
deze race had ik zelf helemaal gedacht hoe het zou gaan, ik dacht een podium
plaats zit er wel in maar welke plek... 
De start ging erg goed en daarna ging het zó lekker dat ik de hele race aan kop
heb gevaren en als eerste over de streep kwam, Nederlands Kampioen  K1 1000 
meter. Ik kon mijn geluk niet op, ik had  dit nooit verwacht,  met een voorsprong
van 8 seconden.

De rest van de middag was het een beetje naar andere wedstrijden kijken 
en om 17.00 uur was het  tijd voor de "Doortocht", waar ik titelverdediger 
ben, dat is 2 kilometer kanoën, met een tijd  handicap, de pupillen starten 
als eerste, daarna de aspiranten etc..  Ik begon op 2:30 minuut  achterstand 
en na een leuke race met 2 snelle veteranen uit Brabant en een lange eindsprint
kwam ik als eerste over de finish. Een mooie beker voor op de kast.

Toen een hapje gegeten en naar huis gegaan, vroeg naar bed om de volgende 
dag om 6 uur op te staan. Gegeten, gedoucht, tas gecheckt, kano's op de auto
geladen. Om 7 uur naar de baan en om 8 uur ging ik invaren voor de K2, en 
deze race hebben we dus gewonnen. 
Een 50 minuten daarna was het tijd voor de K1 500 meter. Er was een lichte
tegenwind, dan ben ik op mijn sterkst. De race verliep erg goed, tot 250 meter
ging het nek aan nek met 3 boten, en daarna ging ik er vandoor, met een 
voorsprong van 4 seconden kwam ik als eerste  over de finish. K1 500 meter
Nederlands Kampioen.
Ondertussen was er een groep supporters gekomen, mijn oma, mijn tante,
Richard (een goede vriend van de sportschool), en de buren. Hoe meer fans, 
hoe beter.

In de middag was het tijd voor de sprint afstand 200 meter. De K2 200 meter 
verloren we op een klein stukje. De K1 race ging erg goed, en ik kwam als 
eerste over de streep met een mooie voorsprong. En toen wasde ontlading 
erg groot. Dit jaar ongeslagen op de Nederlandse Kampioenschappen in de 
K1. K1 200 meter, 500 meter, 1000 meter, 5 km en 15 km (marathon).

Mijn broer Vincent Kalf, heeft zijn titel geprolongeerd op zijn favoriete
afstand de K1 200 meter.  Tevens won hij ook de K2 200 meter.

Nu is het nog 3 weken hard trainen, voor het WK marathon waar ik 21,5 
kilometer moet varen. Daarna een maand rust en dan beginnen de 
voorbereidingen weer voor het seizoen 2011.

Hoe slecht het in het begin van het seizoen ging, hoe goed het nu gaat. 
Ik heb echt weer een mooie sprong gemaakt dit seizoen, en ben daar 
erg blij mee.

Maandag 26 juli vertrokken met een groep van 7 sporters naar Moskou voor het Europees Kampioenschap junioren & -23 Sprint. Na een goede vlucht kwamen we aan op Moskou airport, eerst paspoort controle en dat duurde een eeuwigheid maar gelukkig stonden de koffers en mensen van de organisatie al op te wachten. Na een rit van 90 minuten door Moskou kwamen wij aan bij ons hotel met 33 verdiepingen, ZONDER airco, het weer : 38 graden +. Hittegolf in Moskou.
De eerste 2 nachten vrijwel niet kunnen slapen, hadden we het raam open, was ik bijna in slaap, hoor je op het kruispunt onder het raam een bijna ongeluk gebeuren, weer klaarwakker.

Dinsdag gingen we naar de baan toe, er waren pendelbussen die ons van het hotel naar de baan brachten en weer terug. Dat was een half uur rijden als het rustig was. Soms ook langer dan 90 minuten. Het was een mooi baan, de Olympische Spelen zijn hier gehouden. Helaas waren onze boten er nog niet, die hebben totaal 25 uur bij verschillende grensovergangen stil gestaan. We konden gelukkig trainen in huurboten, dat ging ook prima. Dinsdagmiddag weer even getraind daarna in de bus terug het was dit keer een oude bus, zonder airco, buiten was het 40 graden+ de eerste 10 minuten ging het nog wel maar na 15 minuten waren heel veel mensen het wel beu, het was een reis van 85 minuten en tot 2 kilometer voor ons hotel besloten heel veel sporters te gaan lopen. Het was voor in de bus 48 graden, het was net een sauna.
Woensdag nog getraind, onze boten waren inmiddels gearriveerd en de boot gewogen. 's Avonds was de openingsceremonie met een dansgroep, mensen op een fiets, een man die telefoonboeken kon verscheuren, en alle vlaggen kwamen op waterscooters over de wedstrijdbaan langs.

Donderdagochtend begonnen de wedstrijden, mijn eerste race was K2-1000m serie, met Thijs de Jong. Mijn K2 maat en ik waren al vroeg op de baan om nog alles 1 keer door te lopen en kijken naar de start van andere wedstrijden. Ingevaren, klaar voor de strijd. De eerste 300 meter lagen we al meteen 2 boten achter, we dachten dit kan ons toch niet gebeuren nu al klaar? Gelukkig was het niet zo want vanaf de 500 meter gingen we versnellen en nog harder en werden we 6de in de halve finale.

In de middag K2-500m serie, dit is een nummer waar op we ons niet hebben geselecteerd, maar omdat het nummer niet bezet was mochten wij dit nummer varen. Het was een zware race omdat er flinke tegenwind was, we werden 6de en door naar de halve finale. Vrijdagochtend halve finale K2-500m, we lagen in het begin weer achter maar bij de 250 meter lijn gingen we  volle bak versnellen en werden 6de. Een plaats in de B-finale verdiend die later dezelfde middag gehouden werd. Snel uit de boot stukje uitvaren in mijn eigen boot om een uur later in de K1-200m serie te starten. Ook door naar de halve finale, die eind van de dag was. Het was niet mijn beste race, omdat ik nog vermoeid was van K2-500m.
Daarna goed uitgevaren en wat gegeten, om 2 uur later de B-finale te varen, het was een zware race maar ging erg goed, we werden 6de, 15de van Europa. Daarna even proberen te slapen op de hoes van mijn kano, even iets
gegeten, en lang gewacht, ingevaren maar nog vermoeid van de 3 eerdere races en ik werd 9de in de halve finale K1-200, klaar met de 200 meter, jammer.


Zaterdag ochtend, K2-1000m halve finale, het was onze beste race, we lagen weer achter in het begin maar door onze laatste 250 heel hard te varen werden we 5de in de halve, door naar de B-finale. Het lijkt wel of onze diesel eerst op gang moet komen. Daarna terug naar het hotel om te rusten.

Zondag was het tijd voor de K2-1000m B-finale, we hadden er zin in, waren gespannen. Maar zó gespannen dat het gewoon niet ging, we werden 9de. Toch hebben we een tijd gevaren waar we in het begin van het seizoen heel veel moeite mee hadden. Nu het minder ging en dan toch deze tijd varen gaf ons toch een fijn gevoel. Hier gaan we aan werken.

Toch heb ik een goed toernooi gevaren, het was mijn eerste grote toernooi, en ik vaar pas 3 maanden K2 met Thijs, dus ik vind dat wij het erg goed gedaan hebben. Ik was blij om weer thuis te zijn en vooral de temperatuur in
Nederland deed mij goed.

Om 6 uur ging het altijd fijne geluid van een wekker af. Ik ging mijn
bedje uit, wat eten, omkleden, en samen met mijn vader een uurtje
autorijden richting Papendal.
Er waren al een aantal Sporttop talenten aanwezig en ik heb nader kennis
gemaakt met deze talenten. Leuk om te horen wat de andere sporters
allemaal doen. Even later arriveerde mijn mentor Chiel.

Daarna was het tijd voor de opening. Er werd een korte introductie
gehouden en ook werd het een en ander over SportTop verteld. Alle talenten
werden samen met hun mentoren op het poduim geroepen. Uiteindelijk werden
wij, samen met de mentoren ingedeeld bij een groep TNT-ers. Chiel en ik
zaten bij het team dat vorig jaar de eerste prijs had gewonnen. De titel
moest verdedigd worden.
Chiel en ik deden mee aan de adventure games, met onder anders katapult
schieten, kratjes stapelen, klimmen, mountainbiken en springkussens.
Niet alles heb ik mee gedaan i.v.m mijn deelname aan het Europees
Kampioenschap, volgende maand. Maar dat begrepen mijn team genoten
(gelukkig, anders krijg ik geen post meer).
Chiel en ik hebben ook gekeken bij andere onderdelen waar ons team goed
presteerde en hebben deze flink aangemoedigd. Af en toe mochten wij,
indien gewenst, worden ingezet.
Na de middagpauze gingen alle 750 mensen van TNT en SportTop in de tekst
‘Aandacht voor talent’ staan en werd er een foto vanuit de lucht gemaakt.
Volgens mij moet deze heel erg mooi geworden zijn. Daarna gingen alle
SportTop talenten en hun mentoren op de foto.

Na een heerlijke douche heb ik de andere Sporttop talenten opgezocht om
even lekker te kletsen over hun en mijn sport. Daarna was het tijd
voor de barbeque en de prijsuitreiking. Ons team had gewonnen bij het
onderdeel "Adventure games" en iedereen kreeg een medaille. Het team was
erg blij met de inzet van Chiel en mij en dat was leuk om te horen. Wat ik
ook heel leuk vond, was dat diverse teamleden erg geïnteresseerd waren in
de sport die ik beoefen.
Daarna was het tijd om naar huis te gaan. Ook SportTop talent Marwin
Iedema, triatlon, moest naar Amsterdam toe, dus ik stelde voor om met ons
mee terug te rijden. Na een gezellige terugreis waarin Marwin veel heeft
verteld aan mijn ouders over de triathlon, was ik weer thuis en Marwin bij
zijn oom.

Ik vond het een bijzondere leuke en geslaagde dag. Ik hoop dat ik er
volgend jaar weer bij mag zijn.

In het weekend van 15 en 16 mei, was er in Gent de Internationale 
Regatta. Dit was voor de Nederlandse junioren en senioren onder de 
23 jaar selectie voor het Europees Kampioenschap. Ik was geselecteerd 
op de K1 200 meter K1 500 meter, en de K2 1000 meter samen met 
Thijs de Jong. Ik moest de selectietijd varen en de snelste Nederlandse
boot zijn.

De weersvoorspelling was er goed, zacht windje in de rug, heerlijk
zonnetje, graad of 13 à 14. Zaterdag was het de dag van de K2 1000 
meter. Ik heb nog niet zo vaak met Thijs getraind, misschien 3 of 4 keer. 
Maar in Essen lieten we zien dat wij erg hard kunnen gaan. We hadden er
zin in!!
In de serie gingen we meteen voor de tijd. We hadden helaas weinig 
aan onze tegenstanders, die deden rustig aan. Wij knalden gelijk volop
en het was gelukt, 3.34.98. We waren heel erg blij.
We wisten dat we er nog niet waren, want er was nog een andere Nederlandse
K2 als tegenstander. De finale was om half 4 in de middag en ik voelde 
mij erg sterk. Mijn K2 maat, had ongeveer een 45 minuten eerder zijn
K1 1000 meter finale gevaren maar ging er vol voor. Tot ongeveer 500 
meter lag de andere Nederlandse K2 een meter of 2 voor. Maar het zwaarste 
stuk moet dan nog komen. Wij voelden ons goed en door de rake, krachtige 
klappen voeren wij weg van de andere Nederlandse K2 heen. Weer een 
nieuw record 3.34.86.

Dag 2.

K1 500 meter en K1 200 meter.

Iets na 8 uur begon mijn serie 500 meter en daarom ging de wekker al 
om 6 uur. Maar die tijd heb ik nodig om mijn eten te laten zakken en
mijn voorbereidingen te doen. Het was nog erg koud. Ik ging een stukje
hardlopen, ik was nog geen 2 minuten bezig ineens gebeurde er iets,
waardoor mijn enkel ontzettend veel pijn deed. Even gezeten, gevoeld, 
en het ging weer. Vervolgens heb ik mijn invaar programma gedaan. Het 
voelde goed.
De serie, ik had een zware serie, en door de kwalificatie in mijn achterhoofd, 
ging het niet zo als het gaan moet, na 200 meter was ik al kapot, armen 
verzuurd. Ik dacht dat ik het nooit meer zou halen maar gelukkig toch nog 
door naar de halve finale. In de halve finale gingen er 2 naar de finale en 
onder tussen was mijn mentor van SportTop Chiel Warners aangekomen. 
Hij is hier al vaker geweest omdat er een atletiekhal is en hij daar veel 
wedstrijden heeft gedaan. Na een goed gesprek met de coach ging ik 
vol zelfvertrouwen van start. Het ging eindelijk weer eens goed. Een 
tweede plaats, dus finale.

Omdat er geen 200 meter bij de junioren werd gevaren stond er die middag 
een time trial op het programma voor deze afstand tegen mijn K2 partner.
Het was een spannende race, nek aan nek, maar ik had gewonnen. De tijd 
was 39.33 en de selectie tijd was 39.35 dus net aan, maar gehaald is 
gehaald.

Om kwart over 4 stond de finale K1 500 meter op het programma. Het was 
eenspannende race, de eerste 250 meter lag ik voor in in het veld, daarna
ging mijn tempo iets te veel omlaag en verloor ik druk. Daarom finishte ik
als 5de, en haalde de selectietijd net niet.

Mijn goede gevoel begint weer terug te komen. Wat er in Essen nog 
helemaal niet wilde lukken, ging nu stukken beter. Ik merk zelf in de 
trainingen dat het steeds beter gaat. Ik ben daar erg blij om.
Ik heb deze week de officiële uitnodiging gekregen voor het EJK, ik mag
starten op de K1 200 meter en de K2 1000 meter.
Nu gaan we de komende tijd veel meer met elkaar in de K2 varen want er
zijn gerust nog wat verbeterpunten.

Ik wil Chiel nog even hartelijk bedanken voor zijn komst, het heeft mij
echt goed gedaan !
Nu nog 5 weken school, even bikkelen, en dan heerlijk genieten van de
welverdiende vakantie, want het is natuurlijk niet elke dag zondag:(.

Excuses voor mijn blog die wat aan de late kant is. Dit komt omdat ik
het erg druk heb gehad nadat ik terug ben gekomen uit Portugal. Ik had
heel veel schoolwerk in te halen en de gemiste toetsen te maken.

In Portugal had ik een trainingskamp van 2 weken, in Vila Nova de
Milfontas. Wij verbleven op het complex Duna Parque. Het appartement
was super. Het bestond uit twee bedden, badkamer, keuken, een tuintje
aan de achterzijde, waar ik vaak te vinden was in de middag om te relaxen en voor school het een en ander te doen. Vanuit de achtertuin kon je deduinen aanraken en als je er overheen liep stond je op het strand. Prachtig!

We trainden op een meertje, 5 minuten met de auto rijden. We voeren
ook op een rivier die uitkwam op de zee. Er was dus stroming, af en toe
was dat leuk, maar als je stroom tegen had op de terug weg was dat wel even minder.
De eerste week was het weer wat minder, veel golven en wind. Er was ook een groep van 10 Zweedse kanovaarders. De coach had voor ons de
kano’s gereserveerd, maar bij Dunaparque was er een foutje gemaakt
en wij hadden niet de juiste boten. Maar Nicole kende een Poolse kanoër, die een trainingscentrum heeft, in de buurt van waar wij trainden. Daar konden mijn broer en ik de boten lenen, allebei een Plastex Olympc Warrior 85, zo’n boot heb ik thuis ook, dus dat was goed geregeld.
Er was een stuwmeer in de buurt waar geen stroming was. Daar deden wij de snelheidstrainingen. De fitnesstrainingen deden wij in een kleine fitnesszaal boven het zwembad.
De tweede week was de zon volop aanwezig, dus ook nog een lekker
kleurtje meegepikt.
Ik kan terug kijken op een zeer geslaagd, maar vermoeiend trainingskamp waarbij ik weer een heleboel geleerd heb.