De eerste wedstrijd van het seizoen was een selectiewedstrijd in Essen,
Duitsland. Deze wedstrijd was mijn eerste als Junioren A ( 17 - 18 jaar).
Vrijdagmiddag begonnen we met de 200 meter. De start ging erg slecht, de
eerste 100 meter was beroerd, maar ik kwam terug op de 2de 100 meter en
bereikte de halve finale. Daarbij had ik de zwaarste indeling, maar
eindigde toch nog als 5de, achter de jongens die in de finale op het
podium stonden.

Het was ’s nachts zó koud dat ik met 3 slaapzakken, lange onderbroek en
mijn muts op ging slapen in mijn tentje. Eigenlijk te gek, zo koud was
het. Zaterdagochtend om 8 uur had ik de serie 1000 meter. Wat bijna nooit
gebeurt bij Duitse wedstrijden, gebeurde helaas deze zaterdagochtend wel,
het programma liep uit. Ik had met mijn coach afgesproken om een half uur
van te voren het water op te gaan om in te varen en dan te starten voor
mijn wedstrijd. Dat ging allemaal goed en om 8 uur lag ik klaar voor de
start, maar helaas was er iets aan de hand met de startblokken, waardoor
we zeker 20 minuten uitliepen. Ik kreeg het dus heel koud en de serie ging
erg beroerd, ik kon mijn peddel nauwelijks vasthouden van de koude handen
maar ik was wel door naar de halve finale.
Daarna snel mijn natte kleren uitgedaan en in het bed van mijn moeder
gedoken met een kop thee, om op te warmen. In de halve finale lagen 8
boten die moesten strijden om de 3 plekken voor de finale. De hele race
heb ik rond de 5de plaats gelegen en bij de laatste 250 meter ging ik tempo
maken, maar helaas mijn Duitse tegenstanders ook. Ik kwam op een verschil
van nog geen halve seconde als 4de over de finish. Dus helaas weer geen
finale.
Wat er wederom gebeurde was dat het programma steeds meer uitliep, ruim 5
kwartier, en je totaal geen overzicht meer had op welke tijd je nu moest
starten. De Duitse püncktlichkeit was zeer ver te zoeken.

Dezelfde ochtend moest ik ook in de tweepersoons boot (K2) starten. We
hadden nog geen 2 uur samen getraind, maar bij het opvaren richting de
start deden wij een paar versnellingen en sprintjes en dat ging boven
verwachting goed. We hadden zin in de wedstrijd en we kwamen als 4de over
de finish, genoeg voor de finale. Zondagochtend om half 9 had ik de serie
van de 500 meter, mijn favoriete afstand. Ik had alweer een zware
indeling, maar kwam gelukkig als 4de van de 9 boten over de finish, weer
door naar de halve finale. De halve finale, alweer een zware race. Voor
mijn gevoel heb ik gedaan wat ik kon, maar het leidde niet tot een finale
plaats. Ik voelde mij zeker niet super, hoofdpijn, keelpijn, volle neus en
hoesten.
De tijden van alle races waren onder de maat. Dit was vreemd omdat ik
tijdens de snelheidstesten in de trainingskampen ruim onder de
selectietijd zat.

Daarna met mijn trainer en coach gesproken en wij concludeerden dat niet
het 13 keer trainen per week is wat mij nekte, maar de tijd na de
trainingskampen. Het was de bedoeling om in die periode te herstellen,
maar ik had het erg druk met school. Toetsen inhalen, huiswerk op orde
maken, behandelde stof doornemen en niet te vergeten gewoon blijven
trainen. Het herstellen ging gewoon niet zoals het moest gaan.
Maar niet getreurd, want de finale K2 1000 meter stond nog op het
programma. We hadden er zin in. Bij de start waren we goed weg, de
hele race liep lekker, alleen na 500 meter zakten wij een beetje in.
Uiteindelijk kwamen wij als 6de van de 9 over de finishlijn.
Het is nu zaak om deze periode kwalitatief goede trainingen te leveren, en
dat ik zelf een goed gevoel krijg.!!! Over twee weken is de selectie
wedstrijd in Gent (België) voor het Europees Junioren Kampioenschap in
Moskou (Rusland).