Walter Kalf
  • Nederlands Kampioen Marathon, Junioren geplaatst op zondag 20 juni 2010 19:21:52 door WKalf 



    Vandaag was de dag van het Nederlands Kampioenschap
    Marathon maar de weergoden hielden daar geen rekening
    mee. De temperatuur was goed maar de wind had van mij
    wel thuis kunnen blijven. Het ging voor mij om 15
    kilometer met 2 overdragingen. Bij een overdraging is
    het de bedoeling dat je uit je kano springt en dan met
    de kano aan de hand een meter of 150 meter rent en dan
    weer instapt en verder vaart. Dit maakt deze tak van
    kanoën erg zwaar maar bijzonder leuk voor de toeschouwers.

    Bij aankomst in de Wormer ging ik het overdraagpunt
    verkennen. Ik wilde zien wat het beste punt was om in
    en uit te stappen. Er stond een harde wind, dwars op
    het Zwet stond. Maar niks aan te doen.
    Mijn bak pasta opgegeten, wat gedronken, bootnummer
    opgehaald. Toen was het tijd voor de warming up, een
    stukje hard te lopen. Goed aan het zwaaien geweest,
    de boot in, stukje gevaren, en meteen een paar flinke
    golven over mijn heen.
    De start ging goed en ik was snel weg met 2 andere
    junioren. Wij voeren de wedstrijd samen, af en toe werd
    er van kop gewisseld of pakten wij een golf bij elkaar.
    De eerste overdraging kwam er aan en ik was erg snel mijn
    boot uit. Het rennen en het instappen ging goed. De 2e
    overdraging ging ook prima en de laatste ronde kwam er
    aan. Tot het keerpunt, na 2 kilometer, lag ik op de golf,
    daarna voer ik op kop tot 1 kilometer voor de finish en
    zette aan. Het was een lange en zware eindsprint, maar
    ik heb deze gewonnen. Nederlands Kampioen.

    Het was een zware race, met veel wind en golven van de
    zijkant, maar ik heb het overleefd. Nu nog 1 week school,
    bestaande uit alleen maar toetsen, dan is het schooljaar
    over. Deze week focussen op school en dan keihard gaan
    trainen voor het Europees Kampioenschap Junioren in Moskou.



    Reacties (0)

  • TNT Sportdag, bijzonder gezellig ! geplaatst op zondag 13 juni 2010 17:46:28 door WKalf 



    Om 6 uur ging het altijd fijne geluid van een wekker af. Ik ging mijn
    bedje uit, wat eten, omkleden, en samen met mijn vader een uurtje
    autorijden richting Papendal.
    Er waren al een aantal Sporttop talenten aanwezig en ik heb nader kennis
    gemaakt met deze talenten. Leuk om te horen wat de andere sporters
    allemaal doen. Even later arriveerde mijn mentor Chiel.

    Daarna was het tijd voor de opening. Er werd een korte introductie
    gehouden en ook werd het een en ander over SportTop verteld. Alle talenten
    werden samen met hun mentoren op het poduim geroepen. Uiteindelijk werden
    wij, samen met de mentoren ingedeeld bij een groep TNT-ers. Chiel en ik
    zaten bij het team dat vorig jaar de eerste prijs had gewonnen. De titel
    moest verdedigd worden.
    Chiel en ik deden mee aan de adventure games, met onder anders katapult
    schieten, kratjes stapelen, klimmen, mountainbiken en springkussens.
    Niet alles heb ik mee gedaan i.v.m mijn deelname aan het Europees
    Kampioenschap, volgende maand. Maar dat begrepen mijn team genoten
    (gelukkig, anders krijg ik geen post meer).
    Chiel en ik hebben ook gekeken bij andere onderdelen waar ons team goed
    presteerde en hebben deze flink aangemoedigd. Af en toe mochten wij,
    indien gewenst, worden ingezet.
    Na de middagpauze gingen alle 750 mensen van TNT en SportTop in de tekst
    ‘Aandacht voor talent’ staan en werd er een foto vanuit de lucht gemaakt.
    Volgens mij moet deze heel erg mooi geworden zijn. Daarna gingen alle
    SportTop talenten en hun mentoren op de foto.

    Na een heerlijke douche heb ik de andere Sporttop talenten opgezocht om
    even lekker te kletsen over hun en mijn sport. Daarna was het tijd
    voor de barbeque en de prijsuitreiking. Ons team had gewonnen bij het
    onderdeel "Adventure games" en iedereen kreeg een medaille. Het team was
    erg blij met de inzet van Chiel en mij en dat was leuk om te horen. Wat ik
    ook heel leuk vond, was dat diverse teamleden erg geïnteresseerd waren in
    de sport die ik beoefen.
    Daarna was het tijd om naar huis te gaan. Ook SportTop talent Marwin
    Iedema, triatlon, moest naar Amsterdam toe, dus ik stelde voor om met ons
    mee terug te rijden. Na een gezellige terugreis waarin Marwin veel heeft
    verteld aan mijn ouders over de triathlon, was ik weer thuis en Marwin bij
    zijn oom.

    Ik vond het een bijzondere leuke en geslaagde dag. Ik hoop dat ik er
    volgend jaar weer bij mag zijn.



    Reacties (2)

  • Nederlands Kampioen langebaan, 5 km geplaatst op zondag 13 juni 2010 15:52:35 door WKalf 



    Vrijdag 4 juni vertrokken mijn vader en ik naar Kampen (Overijssel) want
    daar werd dit weekend het Nederlandse Kampioenschap langebaan gehouden.
    Voor mij is dat 5 kilometer. Ook worden er bijwedstrijden gevaren van 200
    en 500 meter. We reden via de dijk Enkhuizen-Lelystad, want daar stond
    geen file.  We hebben de caravan op de nabij gelegen camping gezet, ik
    mijn tentje opgezet en luchtbedje opgeblazen. Ik ben daarna even een
    rondje rustig gaan peddelen, onder het genot van een heerlijk zonnetje.
    Daarna even douchen en ging ik met mijn vader uit eten in Kampen, naar 
    de Italiaan.

    Zaterdag 5 juni.

    De 500 meter stond op het programma, ik ging helemaal niet serieus om met
    deze wedstrijd, ik weet niet hoe dat kwam. Ik haalde de finale en werd
    daar slechts derde. Een uurtje later was het tijd om te starten op de K2
    500 meter, op dit nummer mogen wij ook starten op het EJK in Moskou. Dus
    deze moesten wij winnen, en dat deden wij ook. Het was bloedheet en
    benauwd en om 4 uur moesten we K2 5 kilometer varen. De start ging goed,
    en werd een groepje gevormd. We werden diverse malen gesneden door een
    andere boot en bij de laatste boei dachten zij dat weer te doen, maar ik
    voer nu gewoon rechtdoor want ik wilde ook graag goed boeien en daarbij
    raakte onze boot hun achterpunt en zij misten een boei. Wij werden
    uiteindelijk gediskwalificeerd en ik was ontzettend boos.

    Zondag 6 juni.

    Ondertussen was mijn moeder terug gekomen van Wereld Beker wedstrijd 3 in
    Duisburg, Duitsland waar mijn broer moest varen. Hij heeft de selectie eis
    gehaald op de K1 200 meter voor het Europees Kampioenschap Senioren welke
    begin juli in Spanje gehouden zullen worden. Ik was heel trots op mijn
    broer.

    Nu was het tijd voor de 200 meter en op dit nummer mag ik starten op het
    EJK. Ik moest gewoon goed varen, ik ging nu serieus om met deze wedstrijd,
    vroeg uit mijn bed, goed gegeten, 30 minuten van te voren in mijn boot in
    gestapt. Goede warming up gedaan, en daar was de serie. Deze won ik met
    overmacht, dit gaf mij zelfvertrouwen voor de finale. Mijn concurrenten
    stonden op scherp, maar ik ook. Ik had een goede start en was als een
    speer weg. Ik won deze race met anderhalve seconde voorsprong. Ik was er
    weer.

    Het was zo ontzettend benauwd dat als je iets ging doen het zweet van je
    voorhoofd liep.Ik ging voor mij K1 - 5 kilometer, even douchen om op te
    frissen, daarna rustig een stukje hardlopen zoals een goede warming-up
    hoort te zijn. Daarna gezwaaid, gerekt en gestrekt. Daarna samen met mijn
    hulpcoach ( mijn papa) mijn kano gedragen naar de baan. Nog even een
    slokje gedronken, club shirt aangedaan. De boot in, een goede warming up
    gedaan, ik had er zin in. Ik voelde mij sterk, zeer sterk.
    Na de start waren we weg met een groepje van 3. Tijdens het voor de
    laatste keer boeien werd ik naar buiten gedrukt. Dit was voor mij het
    moment om te gaan en mij los te varen van de rest. Ik ging zo hard als
    ik kon om mijn voorsprong zo groot mogelijk te maken. Ik werd Nederlands
    Kampioen voor de 4de keer op rij en was ontzettend trots en blij.
    Reacties (0)

  • Kwalificatie gehaald voor het EJK in Moskou. geplaatst op zondag 23 mei 2010 19:38:13 door WKalf 



    In het weekend van 15 en 16 mei, was er in Gent de Internationale 
    Regatta. Dit was voor de Nederlandse junioren en senioren onder de 
    23 jaar selectie voor het Europees Kampioenschap. Ik was geselecteerd 
    op de K1 200 meter K1 500 meter, en de K2 1000 meter samen met 
    Thijs de Jong. Ik moest de selectietijd varen en de snelste Nederlandse
    boot zijn.

    De weersvoorspelling was er goed, zacht windje in de rug, heerlijk
    zonnetje, graad of 13 à 14. Zaterdag was het de dag van de K2 1000 
    meter. Ik heb nog niet zo vaak met Thijs getraind, misschien 3 of 4 keer. 
    Maar in Essen lieten we zien dat wij erg hard kunnen gaan. We hadden er
    zin in!!
    In de serie gingen we meteen voor de tijd. We hadden helaas weinig 
    aan onze tegenstanders, die deden rustig aan. Wij knalden gelijk volop
    en het was gelukt, 3.34.98. We waren heel erg blij.
    We wisten dat we er nog niet waren, want er was nog een andere Nederlandse
    K2 als tegenstander. De finale was om half 4 in de middag en ik voelde 
    mij erg sterk. Mijn K2 maat, had ongeveer een 45 minuten eerder zijn
    K1 1000 meter finale gevaren maar ging er vol voor. Tot ongeveer 500 
    meter lag de andere Nederlandse K2 een meter of 2 voor. Maar het zwaarste 
    stuk moet dan nog komen. Wij voelden ons goed en door de rake, krachtige 
    klappen voeren wij weg van de andere Nederlandse K2 heen. Weer een 
    nieuw record 3.34.86.

    Dag 2.

    K1 500 meter en K1 200 meter.

    Iets na 8 uur begon mijn serie 500 meter en daarom ging de wekker al 
    om 6 uur. Maar die tijd heb ik nodig om mijn eten te laten zakken en
    mijn voorbereidingen te doen. Het was nog erg koud. Ik ging een stukje
    hardlopen, ik was nog geen 2 minuten bezig ineens gebeurde er iets,
    waardoor mijn enkel ontzettend veel pijn deed. Even gezeten, gevoeld, 
    en het ging weer. Vervolgens heb ik mijn invaar programma gedaan. Het 
    voelde goed.
    De serie, ik had een zware serie, en door de kwalificatie in mijn achterhoofd, 
    ging het niet zo als het gaan moet, na 200 meter was ik al kapot, armen 
    verzuurd. Ik dacht dat ik het nooit meer zou halen maar gelukkig toch nog 
    door naar de halve finale. In de halve finale gingen er 2 naar de finale en 
    onder tussen was mijn mentor van SportTop Chiel Warners aangekomen. 
    Hij is hier al vaker geweest omdat er een atletiekhal is en hij daar veel 
    wedstrijden heeft gedaan. Na een goed gesprek met de coach ging ik 
    vol zelfvertrouwen van start. Het ging eindelijk weer eens goed. Een 
    tweede plaats, dus finale.

    Omdat er geen 200 meter bij de junioren werd gevaren stond er die middag 
    een time trial op het programma voor deze afstand tegen mijn K2 partner.
    Het was een spannende race, nek aan nek, maar ik had gewonnen. De tijd 
    was 39.33 en de selectie tijd was 39.35 dus net aan, maar gehaald is 
    gehaald.

    Om kwart over 4 stond de finale K1 500 meter op het programma. Het was 
    eenspannende race, de eerste 250 meter lag ik voor in in het veld, daarna
    ging mijn tempo iets te veel omlaag en verloor ik druk. Daarom finishte ik
    als 5de, en haalde de selectietijd net niet.

    Mijn goede gevoel begint weer terug te komen. Wat er in Essen nog 
    helemaal niet wilde lukken, ging nu stukken beter. Ik merk zelf in de 
    trainingen dat het steeds beter gaat. Ik ben daar erg blij om.
    Ik heb deze week de officiële uitnodiging gekregen voor het EJK, ik mag
    starten op de K1 200 meter en de K2 1000 meter.
    Nu gaan we de komende tijd veel meer met elkaar in de K2 varen want er
    zijn gerust nog wat verbeterpunten.

    Ik wil Chiel nog even hartelijk bedanken voor zijn komst, het heeft mij
    echt goed gedaan !
    Nu nog 5 weken school, even bikkelen, en dan heerlijk genieten van de
    welverdiende vakantie, want het is natuurlijk niet elke dag zondag:(.

    Reacties (0)

  • Essen, erg koud en een hoop geleerd. geplaatst op zondag 2 mei 2010 7:33:42 door WKalf 



    De eerste wedstrijd van het seizoen was een selectiewedstrijd in Essen,
    Duitsland. Deze wedstrijd was mijn eerste als Junioren A ( 17 - 18 jaar).
    Vrijdagmiddag begonnen we met de 200 meter. De start ging erg slecht, de
    eerste 100 meter was beroerd, maar ik kwam terug op de 2de 100 meter en
    bereikte de halve finale. Daarbij had ik de zwaarste indeling, maar
    eindigde toch nog als 5de, achter de jongens die in de finale op het
    podium stonden.

    Het was ’s nachts zó koud dat ik met 3 slaapzakken, lange onderbroek en
    mijn muts op ging slapen in mijn tentje. Eigenlijk te gek, zo koud was
    het. Zaterdagochtend om 8 uur had ik de serie 1000 meter. Wat bijna nooit
    gebeurt bij Duitse wedstrijden, gebeurde helaas deze zaterdagochtend wel,
    het programma liep uit. Ik had met mijn coach afgesproken om een half uur
    van te voren het water op te gaan om in te varen en dan te starten voor
    mijn wedstrijd. Dat ging allemaal goed en om 8 uur lag ik klaar voor de
    start, maar helaas was er iets aan de hand met de startblokken, waardoor
    we zeker 20 minuten uitliepen. Ik kreeg het dus heel koud en de serie ging
    erg beroerd, ik kon mijn peddel nauwelijks vasthouden van de koude handen
    maar ik was wel door naar de halve finale.
    Daarna snel mijn natte kleren uitgedaan en in het bed van mijn moeder
    gedoken met een kop thee, om op te warmen. In de halve finale lagen 8
    boten die moesten strijden om de 3 plekken voor de finale. De hele race
    heb ik rond de 5de plaats gelegen en bij de laatste 250 meter ging ik tempo
    maken, maar helaas mijn Duitse tegenstanders ook. Ik kwam op een verschil
    van nog geen halve seconde als 4de over de finish. Dus helaas weer geen
    finale.
    Wat er wederom gebeurde was dat het programma steeds meer uitliep, ruim 5
    kwartier, en je totaal geen overzicht meer had op welke tijd je nu moest
    starten. De Duitse püncktlichkeit was zeer ver te zoeken.

    Dezelfde ochtend moest ik ook in de tweepersoons boot (K2) starten. We
    hadden nog geen 2 uur samen getraind, maar bij het opvaren richting de
    start deden wij een paar versnellingen en sprintjes en dat ging boven
    verwachting goed. We hadden zin in de wedstrijd en we kwamen als 4de over
    de finish, genoeg voor de finale. Zondagochtend om half 9 had ik de serie
    van de 500 meter, mijn favoriete afstand. Ik had alweer een zware
    indeling, maar kwam gelukkig als 4de van de 9 boten over de finish, weer
    door naar de halve finale. De halve finale, alweer een zware race. Voor
    mijn gevoel heb ik gedaan wat ik kon, maar het leidde niet tot een finale
    plaats. Ik voelde mij zeker niet super, hoofdpijn, keelpijn, volle neus en
    hoesten.
    De tijden van alle races waren onder de maat. Dit was vreemd omdat ik
    tijdens de snelheidstesten in de trainingskampen ruim onder de
    selectietijd zat.

    Daarna met mijn trainer en coach gesproken en wij concludeerden dat niet
    het 13 keer trainen per week is wat mij nekte, maar de tijd na de
    trainingskampen. Het was de bedoeling om in die periode te herstellen,
    maar ik had het erg druk met school. Toetsen inhalen, huiswerk op orde
    maken, behandelde stof doornemen en niet te vergeten gewoon blijven
    trainen. Het herstellen ging gewoon niet zoals het moest gaan.
    Maar niet getreurd, want de finale K2 1000 meter stond nog op het
    programma. We hadden er zin in. Bij de start waren we goed weg, de
    hele race liep lekker, alleen na 500 meter zakten wij een beetje in.
    Uiteindelijk kwamen wij als 6de van de 9 over de finishlijn.
    Het is nu zaak om deze periode kwalitatief goede trainingen te leveren, en
    dat ik zelf een goed gevoel krijg.!!! Over twee weken is de selectie
    wedstrijd in Gent (België) voor het Europees Junioren Kampioenschap in
    Moskou (Rusland).





    Reacties (0)

  • Portugal, een geslaagd trainingskamp geplaatst op dinsdag 27 april 2010 5:50:32 door WKalf

    Excuses voor mijn blog die wat aan de late kant is. Dit komt omdat ik
    het erg druk heb gehad nadat ik terug ben gekomen uit Portugal. Ik had
    heel veel schoolwerk in te halen en de gemiste toetsen te maken.

    In Portugal had ik een trainingskamp van 2 weken, in Vila Nova de
    Milfontas. Wij verbleven op het complex Duna Parque. Het appartement 
    was super. Het bestond uit twee bedden, badkamer, keuken, een tuintje 
    aan de achterzijde, waar ik vaak te vinden was in de middag om te relaxen
    en voor school het een en ander te doen. Vanuit de achtertuin kon je de
    duinen aanraken en als je er overheen liep stond je op het strand. Prachtig!

    We trainden op een meertje, 5 minuten met de auto rijden. We voeren 
    ook op een rivier die uitkwam op de zee. Er was dus stroming, af en toe
    was dat leuk, maar als je stroom tegen had op de terug weg was dat wel 
    even minder.
    De eerste week was het weer wat minder, veel golven en wind. Er was ook
    een groep van 10 Zweedse kanovaarders. De coach had voor ons de 
    kano’s gereserveerd, maar bij Dunaparque was er een foutje gemaakt 
    en wij hadden niet de juiste boten. Maar Nicole kende een Poolse kanoër, 
    die een trainingscentrum heeft, in de buurt van waar wij trainden. Daar
    konden mijn broer en ik de boten lenen, allebei een Plastex Olympc Warrior 85,
    zo’n boot heb ik thuis ook, dus dat was goed geregeld.
    Er was een stuwmeer in de buurt waar geen stroming was. Daar deden wij 
    de snelheidstrainingen. De fitnesstrainingen deden wij in een kleine fitness
    zaal boven het zwembad.
    De tweede week was de zon volop aanwezig, dus ook nog een lekker
    kleurtje meegepikt.
    Ik kan terug kijken op een zeer geslaagd, maar vermoeiend trainingskamp
    waarbij ik weer een heleboel geleerd heb.




     

     

    Reacties (0)

  • Laatste voorbereidingen op het seizoen ! geplaatst op vrijdag 26 maart 2010 18:49:07 door WKalf 





    Dit weekend vertrek ik samen met mijn trainingsgroep naar Milafontes in
    Portugal. Ik zal twee weken in Portugal verblijven in het resort 
    Dunaparque ( http://www.dunaparque.com/ ) om de laatste puntjes op de
    i te     zetten voor het nieuwe seizoen. Het weer zal geen bron van zorg zijn
    omdat Portugal in deze tijd van het jaar borg staat voor zalig, ideaal
    weer om te trainen. De vaartrainingen worden gedaan op de rivier Rio Mira
    die in open verbinding staat met de zee. 
    Vele internationale kanovaarders uit Zweden, Polen, Frankrijk, Duitsland, 
    Finland en ook de Portugese toppers, vinden deze plek fantastisch.
     
    Twee weken na thuiskomst staat de belangrijke wedstrijd in Essen op het
    programma waar plaatsen in volgende grote wedstrijden kunnen worden 
    verdiend. Voldoende reden om er ook in Portugal weer hard tegen aan te 
    gaan om optimaal aan het nieuwe seizoen te kunnen beginnen.

     

    Reacties (0)

  • 2e verslag uit Zuid-Afrika ! geplaatst op maandag 8 maart 2010 16:12:04 door WKalf

    Afgelopen vrijdag ben ik terug gekomen van mijn trainingsstage. Ik heb 3 weken lang mogen trainen onder super omstandigheden.

    Wij verbleven in een prachtige bungalow welke werkelijk van alle gemakken was voorzien, tot en met een dame die de bedden opmaakte, de afwas deed en zelfs de barbecue schoonmaakte. Vanuit het huisje kon zo in de boot worden gestapt om op het 5 km lange meer te gaan trainen. De omstandigheden waren helemaal super, prima temperatuur, weinig wind en geen enge beesten in het water of rondom ons huisje.

    De prima kano’s hadden wij geleend van de plaatselijke kano vereniging, Lowveld Canoe Club, die naast het vakantiepark lag. Deze club organiseert ieder dinsdagavond een timetrail waar ik, in week 2, aan meegedaan heb. Helaas moest ik na 5 minuten de strijd al staken omdat mijn roertje scheef stond. Een week later had ik weer een kans en werd 5e, met 4 heren senioren voor mij. Nicole, mijn trainster en ik waren bijzonder tevreden.

    De trainingsdagen waren zwaar, vroeg opstaan, zware trainingen en 's avonds weer op tijd naar bed. Maar er werd wel iedere avond heerlijk gegeten, liefst buiten van de braai (wat wij barbecue noemen).

    Op een van de rustdagen zijn wij naar groep naar het Kruger Park geweest, een park ter grootte van Zwitserland. Hier lopen alle wilde dieren die je maar kunt verzinnen gewoon los rond. Om dus diverse dieren te zien moet je wel geluk hebben. En dat hadden we. Giraffen, zebra's, neushoorns, olifanten (groot en klein), buffels, antilopes, gnoes, schildpadden en nog veel meer dieren hebben wij gezien.

    Nu 3 weken keihard aan de gang met school om dan  naar Portugal  te gaan voor de volgende trainingsstage.

     

    Reacties (0)

  • Eerste week in Zuid – Afrika achter de rug ! geplaatst op zondag 21 februari 2010 12:13:32 door WKalf

    Na een een reis van 24 uur zijn we aangekomen in een klein dorpje naast de “grote” stad Nelspruit. Wij trainen daar met zijn vieren, onder begeleiding van coach Nicole Bulk  op een mooi groot meer met  weinig wind en gelukkig hebben we  geen last van motorbootjes, die mogen pas na 4 uur ‘s middags op het water. Toen we aankwamen was het 36 graden, bijna 40 graden verschil met Nederland. Na een paar dagen waarin het weer wat minder was, (alsnog 30 graden) ben ik goed geacclimatiseerd. Maar zelfs als het bewolkt is, verbrand je nog.

    We hebben boten in bruikleen gekregen van de plaatselijke kano-club die naast ons park ligt, daar zijn we uiteraard erg blij mee. Veel dank zijn we verschuldigd aan Mark en Allison, vrienden van coach Nicole die van alles en nog veel meer voor ons hebben geregeld. Geweldig !

    Ons huisje ligt drie keer struikelen van het water. Het trainen is erg zwaar, want ik ben met 3 senioren (18+) en de coach op trainingskamp, dus dat betekent dat ik als junior van 16 jaar een zwaar programma draai met hier en daar een kleine aanpassing. Tot nog toe kan ik het goed volhouden. Dagelijks  ontbijten wij om 7 uur waarna er  dagelijks 4 trainingen op het programma staan. Na de eerste 2 trainingen  eten we weer waarna we rust nemen (lekker even slapen).  Als de ergste warmte voorbij is en de zon weer wat aan kracht heeft verloren doen we de volgende twee trainingen.

    Ik heb al veel winst geboekt op mijn techniek. Dit is zo’n beetje het moeilijkste onderdeel van het kanovaren en ook bij mij is er zeker nog ruimte voor verbetering. Het gaat steeds beter ! We doen de krachttrainingen in een klein zaaltje waar ze op elke vierkante meter 2 waaiers hebben hangen omdat het anders  niet om uit te houden is. Maar dat is het nu nog steeds niet.

    Elke dinsdag is er een time trail van de lokale kano – club van 10 km lang. Daar doe ik dinsdag aan mee en dit moet mij een beetje het gevoel geven waar ik op dit moment sta.

    Met sportieve groet,

    Walter

     

    Reacties (1)

  • Zuid Afrika komt steeds dichterbij ! geplaatst op zaterdag 30 januari 2010 14:03:08 door WKalf

    Nog een goede week voordat ik, samen met met mijn trainingsgroep naar Zuid Afrika zal vertrekken voor een 3 weekse trainingsstage. Na een lange periode waarin vaartrainingen niet mogelijk waren en voorlopig ook nog niet zullen zijn, zal het een verademing zijn eindelijk weer het water op te kunnen. 

     Na een pittige reis, met een overstap in Cairo, zullen wij verblijven in dorpje vlakbij Nelspruit, wat een half uurtje rijden van het Kruger Park ligt. Op de rustdag staat een trip naar dit park op het programma. De witte stranden van Mozambique behoren ook tot de mogelijkheden. Sneeuw en ijs hebben ze in die omgeving nog nooit gezien en het weer is er nu fantastisch . http://iafrica.com/weather/nelspruit

    Vrienden van mijn coach hebben alles lokaal voor  ons geregeld, zoals vervoer, de accommodatie, de boten, de sportschool etc. Ook zal er op het einde van het trainingskamp een wedstrijd worden georganiseerd tegen de lokale kanovaarders. Zeer vermeldenswaardig is de medewerking die ik van mijn school heb gekregen. Daardoor kan ik deze trainingsstage, die een geweldige voorbereiding moet zijn op het nieuwe vaarseizoen, meemaken.

    Reacties (0)

Oudere berichten

Zoek op keywords

blog archief