Na de Wereld Kampioenschappen Junioren heb ik een weekje rust gehad, en ben ik naar Hongarije geweest om mijn broer aan te moedigen op de Wereld
Kampioenschappen Senioren. Hij heeft hier de C finale gewonnen wat een 19de plaats is van de 66 deelnemers! Hierna ben ik weer begonnen met trainen, 1 x per dag. Ik heb goed kunnen trainen tot de Nederlands Kampioenschappen en ik voelde dat het hard ging! Ik was de titelverdediger op de K1 200m, 500m en 1000 meter.

Zaterdag ochtend begon het met de serie 1000 meter, het was een zware serie maar ik won deze. Dus geplaatst voor de finale, die was 2 uur later, na de serie goed uitgevaren. Voor de finale even stukje hard gelopen en goed ingezwaaid. Ik had er zin in!! Start was goed, kon een goed tempo varen en kwam met 5 seconden voorsprong over de finish! Eerste titel was binnen!

In de middag stond de serie 500 meter op het programma, ook deze won ik en ik was geplaatst voor de finale op zondag. Zondag ochtend om kwart voor 8 was ik begonnen aan mijn warming up. De finale was daar, en ik voer een goede race, een snelle tijd, en kwam als eerste over de meet! Lekker gevoel.

Toen was het tijd voor de 200 meter. Chiel en zijn vrouw Karin waren ondertussen ook gearriveerd om te kijken naar zijn pupil. Na een slechte start in de serie 200 meter wist ik de serie toch nipt te winnen, dit gaf zekerheid voor een goede baan in de finale! Voor de finale was het gaan
regenen en waaide het hard. Dit was mijn laatste race als junior, voor de start kreeg ik nog een tip van mijn coach Nicole Bulk,  en hier door ging de finale erg hard en won ik de finale met 3 seconden voorsprong!! En heb ik alle titels verdedigd!!

Walter

EJK 

Na  Bochum was het nog een week tot de EJK in Zagreb, Kroatië.
Het was erg warm daar, accreditatie gehaald, dinsdagochtend rondje gerend
met mijn broer en in de middag waren de kano's er dankzij de Belgen!
Bedankt! Dus kon er getraind worden. Er waren heel veel water planten in
het water dat was niet erg fijn.De organisatie deden er alles aan om ze
weg te halen, maar het is niet gelukt.

Donderdag ochtend om 05.30 uur ging mijn wekker, douchen, aankleden en
ontbijten  om om 06.30 uur in de bus te zitten naar de baan. Na de
warming-up was ik klaar voor mijn race, serie 1000 meter, en het ging erg
goed en kwam als 4de over de finish! Erg blij, door naar de halve finale!

In de middag stond de serie 500 meter op het programma baan 7. Maar toen
ik over de streep kwam had ik 5 water planten op de voorpunt en kwam als
7de over de streep nummer. Nummers 1 t/m 6 en 3x nummer 7, aan de hand van
de tijd, gingen door naar de halve finale. Ik heb flink gebaald maar toen
ik in het hotel was, belde mijn papa op en kwam met het goede nieuws dat
ik toch door was naar de halve finale. Ik was toen blij!
Vrijdagochtend stond om 9 uur de halve finale 1000 meter op het programma,
de race ging erg goed en kwam als 5de over de streep scheelde een kleine 3
meter met nummer 4 en ik was dus erg tevreden! Goed genoeg voor de
B-finale. Ik had niet veel tijd om er van te genieten, even uitgevaren en
toen aangekleed en met mijn papa naar hun hotel om even op bed bij te
komen. Nog een telefoongesprek met mijn coach in Nederland gehad met vele
motiverende woorden! Broodje gegeten en daarna weer naar de baan voor de
500 meter halve finale. Ik had er zin in, en kwam als 6de over de streep
wat goed genoeg was voor een B-finale. Dus 2 maal B-finales en 2 nieuwe
persoonlijke records, eentje met 9 seconden verbroken en de andere met 4
seconden.

Zaterdag en zondag om 9 uur moest ik in actie komen in de deze finales.
Die van zaterdag, de 1000 meter, ging goed en ik paste mijn indeling iets
door harder van start te gaan en merkte dat het ietsje te hard was,
waardoor ik op het laatste niet nog een keer door kon versnellen maar ik
heb gevoeld waar het heen moet voor de WK! Uiteindelijk kwam ik als 6de
over de streep.

Toen wat gegeten met mijn ouders en terug naar het hotel. In de avond heb
ik mijn armen los laten maken door de fysio en klaar voor zondag. Ik
verwachtte niet veel van de race maar ik zou alles geven, want was 2x met
de hakken over de sloot door gekomen, het veld lag er erg dicht bij elkaar
en kwam als 8ste over de streep!! Al met al een super toernooi gehad.

En zeker noemenswaardig is mijn broer die als 20 jarige bij de klasse -23
jaar een  schitterende 4de plek behaald heeft in de A Finale, op zijn
afstand de 200 meter!!!! Het scheelde 1 meter of hij had een podiumplek!
Keep up the good work brother!!!

Nu nog 3 weken en dan is het tijd voor het WJK in Brandenburg, ik ben
gisteren alweer gaan trainen om de de puntjes op de i te zetten. Ik hou
jullie op de hoogte.

Groetjes, Walter

Op donderdag 21 en vrijdag 22 april waren de eerste races van het seizoen 2011, in Hazewinkel (België), de trainingsbaan van de Belgische roei- en kanotoppers.
Het was een selectie race, voor de junioren selectie voor EJK en WJK, voor de senioren en onder 23 jaar was het selectie voor EK < 23, EK Senioren en 2  wereldbekers (welke kans bieden op plaatsing voor het WK).

Team Kanotop is deze winter in omvang verdubbeld. Waar we vorig jaar met 4 sporters en coach Nicole op trainingskamp gingen, waren dat er deze winter 8, onder begeleiding van de trainer-coach.
Trainen met zo'n grote groep maakt het een stuk leuker en geeft
je net dat extra beetje inspanning om toch net er naast of er voor te
blijven tijdens het trainen. Dat werkt voor iedereen erg motiverend!!
Hazewinkel was dus een selectie wedstrijd, waarbij de Nederlanders tegen elkaar voeren, het was steeds maar 1 race per afstand, dus het moest in één keer goed!

Donderdagochtend begonnen we met de 1000 meter, gevolgd door 500 meter en eind van de dag de 200 meter.
Op de 1000 meter ging ik prima van start en de eerste 500 meter ging erg goed, waarna de verzuring iets harder toesloeg dan verwacht en de rest van de race zwaar ging. Toch had ik de B-selectie tijd gehaald en er zou nog een kleine tegenwind correctie plaatsvinden. Ik was tevreden. Onder voorbehoud heb ik mij geplaatst op deze afstand. 

Vroeg in de middag was het tijd voor de 500 meter, hierbij ging het erg
goed. Ik won de race van mijn directe concurrentie en zat slechts 1.4
seconden boven de A-selectie tijd (waarbij je direct geplaatst bent voor
het EJK en WJK).
Gisteren heb ik gehoord van de NKB, dat ik met de correctie van tegenwind, de A-tijd heb gevaren en mij rechtstreeks heb geplaatst voor het EJK in Zagred, Kroatië en het WJK, Brandenburg, Duitsland op deze afstand.

De 200 meter was op het einde van de dag, het was een race met 9
Nederlanders, 3 junioren, en 6 senioren waaronder mijn broer (waar ik nog nooit een race tegen heb gevaren). De start was niet heel erg goed en ik kwam als 6de over de streep. Niet tevreden maar het was de B-tijd. Aangezien geen enkele junior de A-tijd heeft gehaald, liggen hier nog steeds kansen voor mij.
 
Mijn broer Vincent won deze race met 1.5 seconden voor het veld, en
plaatste zich direct voor 2 wereldbekers, het EK-23 en EK Senioren!
Ik ben heel trots op mijn broer !

Nu ga ik mij voorbereiden op de Internationale Regatta van Essen die
gehouden wordt op 13, 14 en 15 mei. Tijdens deze wedstrijd kan ik mij nog plaatsen voor de K1 200 meter en K1 1000 meter.
Ook mijn ploegmaatjes van het Kanotop hebben écht super gepresteerd en er zijn diverse plaatsen op wereldbekerwedstrijden, het EK < 23 en het EK verdiend, zowel in de een-persoonsboot als in de twee-persoonsboot. Coach Nicole is supertrots op haar "kroost". Wat een prestaties !
 

De talentwalk begon vrijdag 15 oktober. Ik ging met de trein naar Driebergen-Zeist samen met turntalent Karl Kosztka. Toen we aankwamen op het station stonden er al meerdere Sporttop talenten. Danielle kwam een deel van de groep ophalen, het andere deel ging met een taxi naar het afgesproken café waar Jochem, Hans Dekker (organisator) en roelstoeltennister Aniek op ons zaten te wachten.  

Nadat we ons aan elkaar hadden voorgesteld, gingen we de regen in, maar met paraplu’s van TNT hielden wij ons droog. Een mooi gezicht, een groepje oranje paraplu’s die aan het wandelen waren. Om de paar honderd meter hingen er vragen over een van ons aan een boom. Dat was leuk om elkaar beter te leren kennen en je moest dan iets vertellen over de gestelde vraag.  Na ruim 2 1/2 uur lopen en veel praten
met elkaar door de stromende regen kwamen we aan bij het hotel. Even bijkomen en we konden naar de kamers. Ik lag samen met Karl op de kamer. We hadden een klein uurtje om ons even op te frissen voordat we aan tafel gingen.

We kregen oer-Hollandse stampot met worst als avondmaal. Heerlijk. Na het eten  was het tijd voor het door Hans geregelde, Allegro kwartet, dat bestond uit 4 dames met violen, een cello, en een iets grote viool. Deze gingen voor ons optreden in een klein zaaltje en we mochten vragen stellen en dat deden zij ook. De muzikale dames wisten vrij weinig ( zij wisten niet eens wie Jochem was) van sport af, net zoals
wij weinig wisten van de viool. Dit duurde helaas tot half 11 en nadat we met de nachtwaker hadden kennis gemaakt en nog wat rond hadden gelopen door het hotel was het bedtijd.

Nadat ik mijn ogen had gesloten op een doorgezakt matras, wat erg vervelend sliep, was het zaterdag toen ik deze weer opende. Het was tijd voor deel 2 van de wandeling. Na een douche en het inpakken van de tas was het tijd voor het ontbijt.
Het was erg koud, 6 graden. Na een kleine anderhalf uur lopen, kwamen we aan op het 5 Mei plein, waar we een vragenlijst moesten invullen over sportgeschiedenis, voeding en een mentaal gedeelte. Daarna was het wachten op een biologe die door Hans was uitgenodigd. Zij deed onderzoek naar klimaatverandering. Al lopende door het bos en
over de heide kregen we uitleg over de bomen, de heide en de vele dieren die er rond liepen.
Bij een restaurant waar wij gingen lunchen wachtte de volgende verrassing, een lekkere maaltijd met daarna een lezing over voeding door een voedingsdeskundige van de universiteit van Wageningen. Dit was erg leerzaam.

Daarna gingen de jassen weer aan en de tassen op de rug om weer door het bos verder te wandelen naar onze eindbestemming. Weer een verrassing, namelijk door Mitchell, die ons een mentale training gaf. We kregen vragen die we tijdens het lopen met elkaar moesten bespreken. Na een aantal minuten moesten we vertellen hoe wij er mee
omgingen en onze ervaringen delen met de anderen. Erg leerzaam.
Hans (de organisator)  bleek alleen even verkeerd te zitten met de route en het kleine stukje naar rechts duurde nog eens 70 minuten i.p.v. 10.  Hans had de hele route al eens gelopen behalve dit stuk. Wij waren allemaal wel moe en door het laatste stuk hebben wij ons heen geslagen. Des te blijer waren we toen we bij het eindpunt, een café, aankwamen.

In het café hebben we nog even iets gedronken en genoten van de warme open haard. Gelukkig waren mijn ouders er om mij op te halen. We hebben Jochem, Danielle, Hans, Wietske en natuurlijk Silver nog even afgezet bij het hotel en daarna konden we lekker naar huis gaan.

Ik vond het een bijzonder leuk initiatief en zeker leuk om de andere aanwezige talenten te leren kennen. Ik heb veel geleerd en genoten van alles, de gesprekken met iedereen, de lezingen, de gezelligheid met elkaar en het wandelen dwars door de natuur. 
Mijn conclusie: geslaagd !!!.

Ik had er erg veel zin in, mijn laatste korte baan wedstrijd van dit seizoen en 
tegelijkertijd Nederlands  Kampioenschap.  Ik was er op gebrand om de titels
te pakken.

Zaterdag: Het begon met de K2 1000 meter, deze  race wonnen wij, maar 
er waren te weinig boten dus  alleen een medaille  maar geen Nederlands
Kampioenschap, zo ging het ook bij de K2 500 en  K2 200 meter, al wonnen
we het laatste nummer op 10 centimeter net niet.

Een klein uur na de K2 1000 mter, was het tijd  voor de K1 1000 meter, van 
deze race had ik zelf helemaal gedacht hoe het zou gaan, ik dacht een podium
plaats zit er wel in maar welke plek... 
De start ging erg goed en daarna ging het zó lekker dat ik de hele race aan kop
heb gevaren en als eerste over de streep kwam, Nederlands Kampioen  K1 1000 
meter. Ik kon mijn geluk niet op, ik had  dit nooit verwacht,  met een voorsprong
van 8 seconden.

De rest van de middag was het een beetje naar andere wedstrijden kijken 
en om 17.00 uur was het  tijd voor de "Doortocht", waar ik titelverdediger 
ben, dat is 2 kilometer kanoën, met een tijd  handicap, de pupillen starten 
als eerste, daarna de aspiranten etc..  Ik begon op 2:30 minuut  achterstand 
en na een leuke race met 2 snelle veteranen uit Brabant en een lange eindsprint
kwam ik als eerste over de finish. Een mooie beker voor op de kast.

Toen een hapje gegeten en naar huis gegaan, vroeg naar bed om de volgende 
dag om 6 uur op te staan. Gegeten, gedoucht, tas gecheckt, kano's op de auto
geladen. Om 7 uur naar de baan en om 8 uur ging ik invaren voor de K2, en 
deze race hebben we dus gewonnen. 
Een 50 minuten daarna was het tijd voor de K1 500 meter. Er was een lichte
tegenwind, dan ben ik op mijn sterkst. De race verliep erg goed, tot 250 meter
ging het nek aan nek met 3 boten, en daarna ging ik er vandoor, met een 
voorsprong van 4 seconden kwam ik als eerste  over de finish. K1 500 meter
Nederlands Kampioen.
Ondertussen was er een groep supporters gekomen, mijn oma, mijn tante,
Richard (een goede vriend van de sportschool), en de buren. Hoe meer fans, 
hoe beter.

In de middag was het tijd voor de sprint afstand 200 meter. De K2 200 meter 
verloren we op een klein stukje. De K1 race ging erg goed, en ik kwam als 
eerste over de streep met een mooie voorsprong. En toen wasde ontlading 
erg groot. Dit jaar ongeslagen op de Nederlandse Kampioenschappen in de 
K1. K1 200 meter, 500 meter, 1000 meter, 5 km en 15 km (marathon).

Mijn broer Vincent Kalf, heeft zijn titel geprolongeerd op zijn favoriete
afstand de K1 200 meter.  Tevens won hij ook de K2 200 meter.

Nu is het nog 3 weken hard trainen, voor het WK marathon waar ik 21,5 
kilometer moet varen. Daarna een maand rust en dan beginnen de 
voorbereidingen weer voor het seizoen 2011.

Hoe slecht het in het begin van het seizoen ging, hoe goed het nu gaat. 
Ik heb echt weer een mooie sprong gemaakt dit seizoen, en ben daar 
erg blij mee.