Het is zondagochtend, de zon schijnt en inmiddels is het al de laatste dag van mijn verblijf hier. Het is hier 11:03 in de ochtend terwijl het thuis nu 04:03 's nachts is. Ik ben dus in Japan.

En natuurlijk ben ik in Japan om een wedstrijd te schaatsen. Ik ben hier nu een week. Vorige week maandag ben ik vertrokken en morgen vertrek ik weer. Gisteren en eergisteren heb ik de wedstrijd geschaatst.

Toen we maandag aankwamen op het vliegveld moesten we met de trein naar het hotel. Eerst hebben we een trein naar Tokyo genomen en daarna eentje naar Karuizawa. Het vliegveld zit op 2,5 uur afstand van dit hotel. Eenmaal aangekomen hebben we gegeten (want we waren uitgehongerd!) en geprobeerd contact met de buitenwereld te krijgen. Er is hier geen telefoon service voor apple telefoons of telefoon zonder 3G instelling. Na veel gedoe (en een paar aardige jongens die mij wilden helpen) heb ik eindelijk internet kunnen krijgen op mijn Ipad. Daarna zijn we gaan slapen want het was al laat geworden.

Dinsdagochtend moesten we dus ontbijten. We zijn in een Japans restaurant gaan ontbijten en jeetje, dat was wel heeeel anders! We kregen een stukje vis, rijst, tofu en een soort soep (die wel erg lekker was). Ook kregen we nog andere kleine dingetjes erbij. 'S avonds hebben we sushi gegeten die trouwens wel erg lekker was!
En woensdag begon de wedstrijd. Op woensdag zef nog niet echt natuurlijk maar toen moesten we ons gaan accrediteren en gingen we voortaan ook altijd in het 'skaters restaurant' eten. Ik moeg zeggen dat er erg goed voor ons werd gezorgd en naast een Japans buffet was er ook nog een meer europees buffet. 'S middags heb ik nog wel een uur getraind (onofficieel) om het ijs te voelen.
En donderdag was de eerste officiele training! En de loting. Ik hoopte dat ik niet al te vroeg zou moeten rijden maar gelukkig moest ik als 15e. Ik zou 4e van de 3e inrijgroep schaatsen en ik had er al zin in.
Vrijdagochtend had ik natuurlijk eerst korte kur training. Doordat de trainingen zo laat waren begon onze categorie pas om kwart over zeven 's avonds! Toen ik moest rijden was het ongeveer half negen Over het algemeen was ik wel tevreden alleen baalde ik dat mijn spot zo slecht ging (bij het afspringen voelde ik dat het mis ging) maar verder was het wel okee. Ik eindigde 18e na de SP.
De lange kur op zaterdag begon ook al zo laat! Onze categorie begon pas om kwart voor zeven. Dit keer moest ik als 10e schaatsen, 5e van de 2e groep. Het wachten duurde voor mijn gevoel LIKE FOREVER maar toen ik eenmaal moest beginnen zat ik er helemaal in. Toch ging het niet helemaal zoals ik wilde, ik deed iets raar bij mij lutz-spot waardoor ik twee handen aan het ijs deed (deduction ) en had een enkel spot achter mijn flip. Verder heb ik wel gewoon alles kunnen doen. Mijn spot voelde erg goed en ik was blij dat ik bleef staan. Ik dacht dat ik hem misschien zou krijgen maar helaas is hij toch gedowngrade (het technisch panel was zoooo streng, zelfs in de top hebben ze nog veel gedowngrade!!). Ik eindigde met een totale score van 91.50 op een 15e plaats
En vandaag is dus de laatste dag. Waarschijnlijk gaan we nog een beetje naar de winkeltjes, het is erg lekker weer dus naar buiten wil ik zowiezo (voordat ik weer in ons koude kikkerlandje kom!).
Morgenochtend komt de bus ons ophalen om 05:00 in de ochtend dus dat wordt slapen in de bus (aangezien ik mijn alarm zal horen afgaan om 04:30.... brrr !!)

Heel veel liefs en groetjes vanuit hier!
Eva

Maar zo ver is het nog niet voorlopig. Eerst heb ik nog een laatste week hier in het zonnige Florida. Afgelopen weekend heb ik een top weekend gehad. Ik heb namelijk een weekend doorgebracht met… mijn vader J! Mijn vader moest voor een congres naar Orlando. En dat is ongeveer 3 uur rijden vanuit hier. Aangezien Rayna en haar moeder (en yen natuurlijk) bijna ieder weekend naar Tampa gaan (dat ligt op de route richting Orlanda)  wilde ze mij wel afzetten. Zo ver is het nooit gekomen…. mijn vader kon waarschijnlijk niet op me wachten dus is hij helemaal hierheen komen rijden om me op te halen!! Het was wel een verrassing maar ik vind het toch altijd wel leuker om drie uur met mijn vader in een auto te zitten (alleen als ik hem lange tijd niet heb gezien, haha! Nee hoor, dat was maar een grapje) dan met iemand die ik eigenlijk maar net ken. Plus dit betekende ook dat ik nog wat meer tijd met hem door kon brengen.

Mijn vader heeft me gewoon op zijn kamer laten slapen. Eigenlijk mag dat niet maar er waren zoveel mensen daar dat we het toch hebben gedaan (het is trouwens ook niemand opgevallen). Er stonden toch twee bedden. Zaterdag heeft mijn vader ‘gespijbeld’ van het congres en zijn we de hele dag naar Seaworld geweest. Het was ontzettend warm maar gek genoeg raak je er na een tijdje zo aan gewend dat het je niet eens meer opvalt. We hebben een super gezellige dag gehad en ik heb mijn vader zelfs nog zo ver gekregen dat hij mee ging in een achtbaan!! Niks heftigs natuurlijk je ging alleen een keertje vrij steil naar beneden, hihi J

Zondag zijn we nog naar een shopping mall gereden en hebben we iets gehaald bij Starbucks. Daarna hebben we ongeveer drie kwartier rondgereden omdat we PER SE moesten eten bij een sushi zaak, haha!! Uiteinlijk hebben we er eentje gevonden en het was heerlijk. De sushi werd heel schattig op een boot gepresenteerd, helemaal af met een nep vlag.

Om 5 uur zijn we terug gaan rijden want mijn vader moest en zou me weer helemaal terug hierheen rijden. En ik moest wel op tijd in bed liggen aangezien ik de volgende dag mijn wekker weer af zou horen gaan om 6 uur ’s morgens!

Over opstaan gesproken, het schema is weer veranderd. Nu zie ik (helaas) mijn alarm al af gaan om 5:50!!! Vandaag was het voor het eerst dat ik zo vroeg op moest en het is me niet slecht af gegaan. Gelukkig is het morgen nog een keer en dan weer weekend zodat ik dan weer kan opladen voor de laatste 4 dagen.

Nou, ik denk dat dat het wel weer was voor deze week… tot volgende week!!

Heel veel liefs en groetjes vanuit hier,

Eva

Ik wilde deze wedstrijd rijden om alvast een beetje te oefenen voor het nieuwe seizoen. Ik heb immers nieuwe kuren en dit was een mooie kans om ze alvast een keertje te rijden voor een jury. Het is immers toch altijd anders in een wedstrijd dan op een training. De korte kur ging niet slecht, ik vergat in de passenserie heel kort wat het volgende pasje was dus nam ik snel een pose aan en gelukkig schoot het me weer te binnen wat ik daarna moest doen. Maaaaar, natuurlijk OEN die ik ben moest ik in de lange kur een stukje van mijn kur vergeten!! Ja, ik weet het heeeeeel knullig! Gelukkig hoorde ik een ‘ping’ in de muziek waardoor het me opeens weer te binnen schoot wat ik als volgende moest doen. Helaas kreeg ik hierdoor wel een punt aftrek omdat ik een beetje te laat was aan het einde. Al met al was het uiteindelijk niet slecht en eindigde ik tweede. Dus kom ik straks met 2 medailles terug aangezien ik zowel na de korte als de lange kur 2^e stond J (ja, omdat het zo’n kleine wedstrijd was kreeg je na de korte kur een medaille en ook na de lange kur kreeg je er eentje).

Raad eens……? Morgen (vrijdag) zie ik mijn vader!! Mijn vader moet voor zijn werk naar Orlando en aangezien dat niet heel erg ver rijden is vanaf hier ga ik het weekend naar hem toe J Vrijdag namiddag kom ik waarschijnlijk aan in Orlando en zaterdag gaan we de hele dag iets leuks doen. Zondag in de namiddag ga ik weer terug. Best maf he? Dat het congres zo dicht in de buurt is. Zit je aan de andere kant van de grote oceaan ben je opeen toch nog samen. Mijn moeder is dan wel helemaal alleen thuis (mijn broertje maakt steeds gezellige plannen met zijn vrienden) maar ze zei dat ze dat helemaal niet zo erg vind en dat ze heerlijk van haar rust gaat genieten met Muffin (voor diegene die niet weten wie Muffin is, dat is mijn dikke grijze kat, haha!).

Nou, ik denk dat dit het wel weer zo’n beetje was voor nu. Het is kort maar veel meer maak ik natuurlijk niet mee want het enige wat ik zo’n beetje iedere dag zie is de ijsbaan! En op de baan zelf gebeurd er nou eenmaal niet zo veel, haha! 

Tot snel!!!

Heel veel liefs en groetjes vanuit hier,

Eva

Want ja, intussen heb je natuurlijk ook het weekend. Aangezien ze hier in het weekend niet trainen kunnen we ook nog andere leuke dingetjes doen. Vrijdag zijn we naar Tampa gereden. Daar staat het andere huis van de mensen waar ik bij verblijf. Hun huis bij de ijsbaan noemen ze ‘het schaatshuis’ en het huis in Tampa is hun echte ‘huis huis’ om het zo maar even te noemen. Het is ongeveer twee uur rijden van het ‘schaatshuis’. We zaten nogal opgepropt in de auto want de oma van Rayna (het meisje waar ik bij blijf) ging ook mee. Er gingen maar liefst ook nog 5 honden mee. 2 daarvan moesten achterin de auto (het is een auto met zo’n grote achterbak, in de openlucht, dus niet overdekt) in een kooi. 1 hondje is heel klein dus die ging bij de oma van Rayna voorin op schoot. De andere 2 honden van Rayna zelf moesten ook nog in de auto. Het resultaat was dat Yen (een meisje uit China die ook hier is om te trainen), Rayna en ik opgepropt met 1 hond achterin als sardientjes in blik vast kwamen te zitten. Hond nummer 2 van Rayna vluchtte namelijk ook naar oma’s schoot voorin (die dacht waarschijnlijk ook, HA daar is tenminste ruimte!). Na 2 uurtjes rijden en een stop bij oma’s huis (ze woont vlakbij) bereikte we eindelijk het andere huis en konden we alles uitladen. Aangezien ze de logeerkamer nog helemaal niet klaar hadden, mocht ik in Rayna’s bed slapen… wat ik wel aardig vond maar ook wel weer een beetje sneu voor Rayna zelf. Gelukkig is de bank waar Rayna op moest slapen groot en zacht want anders had ik het nog wel een beetje erger gevonden.

’S avonds zijn we nog naar de bioscoop geweest en hebben we Robin Hood gekeken (wat trouwens wel een echte aanrader is voor diegene die hem nog wilde gaan bekijken maar twijfelde). Gelukkig kon ik hem wel goed volgen want hij had natuurlijk geen nederlandse ondertiteling. Daarna hebben we wat gegeten en zijn we in bed gedoken. Ik was doodop die avond….

Zaterdag hadden we wel een uitje gepland. Samen met nog een vriendin van Rayna (Farina) zijn we naar Blizard Beach geweest. Dat is een waterpark in het Disneyland district. Het was echt ontzettend leuk. We hebben een hele tijd op de ‘Lazy River’ gedreven. Dat is een grote cirkel die door het hele waterpark loop. Je kunt er in zwemmen of gewoon lekker ‘lazy’ ronddrijven op zo’n rond opblaasgeval (ja, ik weet even de naam niet meer, hihi). Ook zijn we een aantal keer van de ‘Family Ride’ gegaan. Dan zit je in een grote ronde drijfcirkel en vervolgens ga je in de soort van achtbaan. Het was superleuk, we hebben ook nog een aantal foto’s gemaakt terwijl we erin zaten en maffe dingen deden (Rayna en Farina hadden allebei een watercamera bij dus die konden hun camera’s over meenemen). Ook was er een attractie waarbij je een boel ‘glijlijnen’ naast elkaar hebt en dan ga je op je buik op een mat naar beneden roetsen. Ze kunnen echt heel snel gaan en ze waren heel geinig om te doen.  

MAAR het allerleukste was de die glijbaan waarbij je BIJNA STEIL naar beneden ‘valt’, ook wel de Summit Plummit genoemd . Eerst moesten we met een ski-liftje omhoog (het heet niet voor niets Blizard Beach). Vervolgens moest je nog meer omhoog met een trap. En dan stond je daar. Echt, ik heb niet naar beneden gekeken want als ik dat had gedaan had ik volgens mij niet meer gedurfd!!! Je kon vanaf de bovenkant niet goed naar beneden kijken of je moest echt gaan hangen, zo hoog was het. Toen ik aan de beurt was heb ik dan ook even mijn verstand op standje nul gezet. Ik ben in het water gaan zitten, heb mijn enkels over elkaar gekruist en wijs het advies van de vrouw opgevolgd die daar zat… die ging namelijk als volgt: ‘kijk vooral NIET naar beneden, want dan durf je niet meer’. Zodra ze het poortje opende ben ik gaan liggen, heb me afgezet en ben ik als een gek gaan GILLEN, haha! Ik durfde ook niet echt te kijken dus mijn ogen had ik zo’n beetje half dichtgeknepen (voor diegenen die mij op facebook hebben, er staat een foto van mij online als ik net naar beneden ga zoeven. Je moet die foto hebben waar ik recht naar beneden ga en dus niet die ene met die hobbels op de foto). Ik denk dat het wijs was want Yen ging het een stuk minder goed af. Yen zou namelijk na mij van de glijbaan gaan maar kreeg een beetje last van kriebels aangezien Yen wel heel eigenwijs naar beneden ging kijken. Toen ze aan de beurt was ging ze zitten maar dat was ook het enige wat ze deed. Nadat ze een aantal seconden in het water had gezeten sprong ze op, greep zich vast aan de eerste beste paal die ze zag en liet niet meer los… nadat Farina eerst was gegaan moest ze wel want Rayna ging natuurlijk niet ook nog eerst. Anders hadden we een Yen die nu nog steeds bovenaan die attractie stond en zich vastklampte aan een paal. Uiteindelijk is ze toch naar beneden gegleden en kreeg ze een applausje van de mensen die achter haar aan het wachten waren. Toen ze beneden aankwam trilde haar handen nog wel een beetje maar ze was in orde en eigenlijk vond ze het wel heel leuk. Nadat we alle vier een adrenaline rush van hier tot Australie hadden gehad en zeurde over onze pijnlijke konten (ja, mijn kont deed echt zeer van het roetsen hoor, je gaat echt supersnel naar beneden!) gingen we lunchen. Daarna hebben we nog een beetje in de ‘Lazy River’ gedreven en zijn we nog een paar keer van de ‘Family Ride’ geweest om nog meer gekke foto’s te maken (die foto’s staan nog nergens want Rayna heeft ze met haar camera gemaakt maar ze heeft nog geen tijd gehad om de foto’s op facebook te zetten).

Nadat we ons om moesten kleden hebben we gewacht tot Farina’s moeder haar kwam ophalen. Helaas voor mij besloot een of ander eng soort mug dat hij mij erg aantrekkelijk vond ruiken en begon me gewoon te steken. Nadat ik hem op mijn schouder voelde probeerde ik hem weg te jagen maar hij kwam heel brutaal toch gewoon steeds terug!! Dus het resultaat is als volgt: 1 rode beet op mijn schouder, eentje op mijn rechtpols, 2 aan de linkerkant van mijn schouderblad en 1 op mijn rechterschouderblad…. op zich was het nog niet eens zo erg geweest als die rotdingen niet ook nog eens ONTZETTEND JEUKEN!!!! Gelukkig had mijn moeder een crème meegegeven tegen de jeuk van muggenbeten dus die heb ik er dik opgesmeerd. Mijn rug ziet er nu niet uit (nee, echt ik overdrijf niet, het ziet er echt niet mooi uit) maar ik hoop dat het deze week minder rood en groot wordt. Ook ben ik een heel klein beetje aan het vervellen op mijn linker en rechter schouderbladen. Gelukkig is het maar en klein beetje want ik wil natuurlijk wel een mooi bruin velletje, niet zo’n gevlekte rug.

Gelukkig heb ik nog zo’n 3,5 week te gaan om een mooi egaal kleurtje te kweken en natuurlijk (het ALLER, ALLERBELANGRIJKSTE!!!!!!!!!!!!!!) om mijn ‘schaats skills’ op te vijzelen.

Wish me luck met de vroege opstaan/ochtend uurtjes!!

Heel veel liefs en groetjes vanuit een heerlijk warm en zonnig Amerika,

your Eva     

Liefs,

Eva

En we zijn weer thuis!! Jemig, het ging echt supersnel!! Echt niet te geloven. Ik heb nog wel een leuke en snelle laatste week gehad. Eigenlijk heb ik lekker gewoon getraind en veel lol gehad met vooral Danielle Op vrijdag ben ik voor laatste keer gaan lunchen met Danielle en Rayna. Eerst zijn we naar een gezellige plek gegaan die Penara heet om te lunchen en ja, daarna zijn we naar die overheerlijke italiaanse ijszaak geweest !! Omdat het de laatste keer was had ik lekker twee smaken genomen, hihi. En ja toen was de allerlaatste training Ik had nog een klein cadeautje voor mr. Callaghan namelijk een bosje bloemen en zelfgemaakte brownies (want samen met koekjes zijn dat zijn favoriete snoeperijen). Hij was er ontzettend blij mee en de dag erna hoorde ik van mevrouw Callaghan dat de brownies zelfs al bijna op waren!! Die dag erna was dus de dag van mijn vertrek. Ik ging een halve dag en een hele nacht vliegen tegemoet. Ik zou eerst van Fort Meyers naar Atlana vliegen. Daar zou ik 2 uur wachten en vervolgens een 8 uur en 41 minuten durende vlucht moeten uitzitten. Gelukkig kon mijn bagage van Fort Meyers meteen door naar Brussel dus hoefde ik niet nog een keer mijn koffers in te gaan checken net als op de heenweg. Daar was ik wel heel blij mee. De vlucht naar Atlanta was maar 1 uur en 1 kwartier dus die ging vrij snel voorbij. De vlucht terug naar huis was een ander verhaal. Natuurlijk ging ik braaf proberen te slapen na een uurtje of 4 (in die 4 uur heb ik gelezen, gegeten en nog iets kleins voor mn moeder en mij geshopt) maaaaaar, helaas ik kon de slaap niet echt vatten. Wat eerlijk gezegd ook niet onlogisch was... naast me zat een man met zijn ipod in zijn oren en geloof me, HEEL het vliegtuig kon zo'n beetje meeluisteren naar wat hij aan het luisteren was!! Okee, nee niet het hele vliegtuig maar ik weet zeker dat zelfs 2 of 3 rijen achter en voor ons ook mensen zijn muziek konden horen. Verder zat er schuin achter me een jongen en jemig, die kon snurken!! Echt dat meisje dat naast hem zat was waarschijnlijk helemaal niet blij want zijn gesnurk zat zo'n beetje echt IN haar oor dus ik mag niet zeuren, hihi. EN als klap op de vuurpijl zat er ter hoogte van mij aan de rechterkant een moeder MET een krijsend kind!! Dat kind heeft zn longen uit zijn lijfje liggen schreeuwen en helaas werkte alle sussende woordjes van moederlief niet echt. GELUKKIG heb ik uiteindelijk toch nog ongeveer 1,5 uur slaap gehad dus beter iets dan niets.
Nadat we eindelijk geland waren ging ik mijn koffers halen. Natuurlijk had ik ook net de mazzel dat ik naar een band moest gaan waar ook 3 andere vluchten hun koffers af moesten halen. Je snapt het al, ook dit duurde voor mijn gevoel een miljoen jaar! En ja, toen kwam daar mijn eerste koffer. Ik helemaal blij en dacht nou die tweede komt er zo ook wel aan (ik dacht dat ze op zn minst wel bij elkaar in de buurt zouden liggen) maar helaas was dat natuurlijk net niet het geval. Ik heb voor mijn gevoel nog een half miljoen jaar gewacht (met uitzicht op een leuke jongen wat het wat minder erg maakte, haha)voordat koffer numero twee werd gebracht.
Als klap op de vuurpijl werd ik natuurlijk ook nog door de douane aangehouden en moest ik een koffer open doen (ik zag er natuurlijk nogal verdacht uit met mn tas en twee grote volle tassen, haha! De mevrouw in kwestie kon geen gekochte aankopen vinden want die zaten allemaal in de andere koffer. Wat dat betreft heb ik wel geluk gehad. Ik had ze niet zichtbaar met labels enzo erin, die had ik er allemaal afgehaald maar een aantal dingen die mn moeder had opgestuurd moest ik inwikkelen omdat die breekbaar waren en dat had er wel verdacht uit gezien. Maagoed nadat ze me door had gelaten kwam ik in de aankomst hal waar mijn moeder en vader helemaal blij stonden te wachten op mij. Mijn vader liet dat merken door heel uitbundig en bijna op het debiele af te zwaaien en roepen (oke pap als je dit leest vat het niet al te persoonlijk op want ik was wel erg gevleid!) en mijn moeder deed dat gelukkig gewoon met een dikke knuffel en een enthousiaste 'blij dat je terug bent'.
Een ander ding was de GROTE maar dan ook echt GROTE cultuur/klimaatschok! Het was ZO ONTZETTEND koud!! Terwijl het in Florida nog lekker een graadje of 27 was werd ik dus vanmorgen wakker met.... -3 graden celcius. Niet echt om vrolijk van te worden dat snap je wel, hihi. Nu terwijl ik dit aan het typen ben heb ik het ook niet bepaald warm, mijn lijf lijkt niet echt aan de kou te kunnen wennen. Wat me ongetwijfeld ook logisch lijkt
En ja, ook moest ik vandaag naar school. Ik had gehoopt dat ik er misschien een dagje van af kon snoepen (hopelijk leest geen enkele docent van school dit) maar mijn moeder stond erop dat ik naar school ging omdat ik vrijdag ook niet kan vanwege het ONK 2010. Nou, ik dus naar school gaan. Het was echt maf... en saai. Maargoed, niet veel mensen die ik ken vinden school leuk dusjaa...

Heel veel liefs en groetjes vanuit hier,
Eva