.. en het ging heel erg snel! Ik heb dus inmiddels al drie weken achter de rug en het is echt ongelooflijk hoe snel alles is gegaan. Ik herinner me nog precies, alsof het gisteren was, hoe ik aan het inchecken was. Afscheid nam van mijn ouders en vervolgens na een paspoortcontrole en een korte zwaai (hoe langer hoe moeilijker) verdween. Voor vier lange weken. En nu ga ik alweer bijna naar huis. Ongelooflijk. Deze week zal dan ook heel snel voorbij zijn, dat weet ik nu al. Door alle trainingen en gezelligheid vliegen de dagen voorbij. Eerlijk gezegd heb ik deze week niet heel veel bijzonders meegemaakt. Maar, toch heb ik nog een leuk verslag voor jullie waarin onder andere de nieuwe blooper van de week in staat en natuurlijk ook een stukje over mijn gemaakte uitje met Danielle, een meisje dat ik hier heb leren kennen. De week begon dus rustig. Met een jawel, langzaamaandag (zoals Giel het altijd zegt op de radio) en een beetje spierpijn tegen woensdag. Iedere dag lekker een stukkie lopen voor mijn conditie en daarna lekker een workout ertegenaan gooien om mijn buikspieren een beetje gespierd te houden. Ik wil natuurlijk niet inzakken als een pudding, haha! En toen kregen we vrijdag.... DE drukste dag van de week. Want ja, op die vrijdag maakte ik mijn grootste blooper EN mijn uitje. Dus, wat zal ik eerst vertellen de blooper of het uitje?? Hmm, laat ik maar met de blooper beginnen dan gaan we in ieder geval op tijdsvolrgorde! Nou, nu komt ie hoor mensen. Ik word op vrijdag natuurlijk weer helemaal afgebeuld (vrijdag = afbeuldag vanwege het weekend). Het eerste uur een lange kur, het tweede uur een korte kur en het derde uur, jawel goed geraden, WEER een lange kur. Mensen die mij goed kennen weten dat ik 's morgens een beeeeeetje een langzaam motortje heb (behalve op wedstrijd trainingen vanwege de adrenaline!) dus die lange kur was nogal uhm, nou ja, laten we het op niet zo goed houden, hihi. En vervolgens moet ik hem het derde uur weer doen. Eerlijk gezegd baalde ik lichtelijk maar ik dacht bij mezelf kom op schouders eronder en gaan! Ik rij de kur van m'n leven, ALLES lukte in mijn kur, val ik KEIHARD midden in de PASSENSERIE op mijn STAARTBEENTJE!!!!!!!!!!! Ik bedoel maar, HOE DOM KUN JE ZIJN?!?!?!?!?!?! Ik lag daar dus met mijn pijnlijke kont op het ijs en dacht bij mezelf :'nou Eef, das weer echt iets voor jou, *ZUCHT*. Nadat ik vervolgens een icepack kreeg van de (niet altijd even) vriendelijke mevrouw achter de balie begon ik maar aan het karweitje dat meneer Callghan mij opdroeg : 10 tot 15 minuten m'n kont icen.. of nou ja eigenlijk mijn staartbeentje maargoed het komt op bijna hetzelfde neer, hihi. Daarna heb ik nog 15 minuten langzaam rondjes gereden (ook op aanraden van mr. C). Nou moet ik zeggen, die rondjes gingen niet echt bepaald soepel. Na een paar medelevende blikken (want ja, IEDEREEN had het natuurlijk gezien) en twee quasi-grappige opmerkingen van Todd ('goh, doet het pijn?' en 'wat voel je nu?'
heb ik het bijltje er bij neergegooid en ben van het ijs gegaan. Ik kon echt even niets meer dan rondrijden want op dat moment deed het best wel zeer. Gelukkig was de training al bijna afgelopen.
Natuurlijk had ik die dag afgesproken met Danielle om naar de film te gaan. Aangezien zij ook last had van haar kont (in het verleden heeft ze zelfs twee keer haar staartbeentje gebroken!) konden we ons samen stijf en oud voelen, haha!
Voordat we naar de film gingen hadden we een crepe op. Zij eentje met banaan en chocola, ik eentje met aardbeien en chocola. Mjammie!! Troostvoer voor onze pijnlijke konten zeiden we (en dat was ook meteen een excuus voor de calorieen *grapje*). De film was echt super vet!! Ook de bioscoop zelf was best vet. Net als alles in Amerika zijn natuurlijk ook de bioscopen waanzinnig groot. Gelukkig stond er op ieder hoekje een bord zodat je in ieder geval niet kon verdwalen (normale mensen verdwalen zowiezo niet maargoed, ik ben blijkbaar niet normaal, hihi) en hebben we ook keurig onze weg kunnen vinden naar bioscoopzaal nummer 7. En dan de bioscoopstoelen. Die waren ook niet verkeerd. Groot, rood, zacht EN je kon er in schommelen! De stoelen schommelden. Dus wij als gekken schommelen (we waren in het begin de enige twee in de zaal) en giechelen. Ook kwam het wel handig van pas want het zitten met zo'n pijnlijke kont was nou ook niet lekker. Maargoed, we moesten en zouden de film zien!!
Na de film zijn we een ijsje gaan eten bij de HEERLIJKSTE italiaanse ijszaak EVER onder het mom van 'en nu tijd voor een snack', haha! Ik had een amaretto chocolate chip ijsje en Danielle een chocolate mint ijs met een mooie mintgroene kleur. Het is een van de BESTE ijsjes die ik ooit heb geproefd. Het was wel een moeilijke keuze want ze hadden een heleboel soorten ijs (van chocola alleen al hadden ze vier verschillende smaken!). Nu denk je natuurlijk, maar hoe heeft ze haar smaak dan kunnen kiezen? Simpel, in Amerika hebben ze de gewoonte dat je verschillende soorten kunt proeven. Dus dan begrijp je het natuurlijk wel. Even oveweeg ik te vragen of je ook kunt betalen om van alle ijssoorten een hapje te nemen maar dat heb ik toch maar niet gedaan!
Zaterdag heb ik een fijne dag gehad. Lekker uitgebreid ontbijten, huiswerk doen, chatten met het thuisfront, skypen met het thuisfront en m'n workout doen. Rennen ging niet vanwege mijn uhm, gevolg van mijn niet zo fijne val...
Zondag heb ik uitgeslapen en gechat met het thuisfront, geskypt met BF Nathalie (Klaassen) en ben ik naar de Everblades club show geweest. Danielle en Tia deden ook mee en ook Todd deed mee als finale nummer. Er waren maar liefst 37 nummers en de show duurde ruim 2,5 uur. Er waren ontzettend veel schattige kleine kindjes (toen ik die zag moest ik meteen aan mezelf denken toen ik zo klein was, dat kun je je echt niet meer voorstellen) en een paar mooie solo acten.
Zo, dat was het weer voor deze week. Voor zij die zich nog afvroegen hoe het vandaag met het pijnlijk achterwerk ging, nou het ging wel beter. Ik hoop dat ik morgen in ieder geval geen last heb met trainen... dat wordt een dubbele laag pads gebruiken voor de komende week!
Heel veel liefs en groetjes vanuit hier,
Eva