Wow, nog maar een jaar te gaan tot aan de Paralympics in Londen. Het begint nu echt spannend te worden! Voor de Nederlandse rolstoeltennisters wordt het best lastig, omdat er maar vier dames mogen gaan. Je zal in de top 10 moeten staan en bij de beste vier Nederlanders moeten horen. Tijdens de spelen in 2008 stond ik nummer acht op de wereldranking, maar behoorde ik niet tot de vier beste Nederlandse speelsters. Wat natuurlijk best teleurstellend was. Maar dan denk ik toch gelijk aan: ‘What doesn’t kill you, makes you stronger!’.  Nu drie jaar later zien mijn kansen voor de Spelen er een stuk beter uit. Vooral na het spelen van de US Open in New York.

The Big Apple… mijn meest favoriete stad op deze hele wereld. Met de torenhoge gebouwen, attracties en vele winkels. Maar natuurlijk ook hometown van Grand Slam US Open. Elk jaar speelt de top van de dames, heren en de quads mee in Flushing Meadows. Alleen de top acht speelt mee. Dus je weet dat je meteen een top acht speelster treft en daarom moet je focus optimaal zijn, ookal gebeurt er zoveel om je heen.

Mijn eerste wedstrijd speelde ik tegen Sharon Walraven. Ik won deze wedstrijd met 75 61. Het gaf me een geweldig gevoel om na een moeilijke eerste set, toch mijn eigen spel te kunnen spelen in de tweede set. In de halve finale trof ik Jiske Griffioen. Een speelster waar ik voorheen regelmatig van verloor. Gelukkig voor mij ging het die vrijdagmiddag heel anders.  Mijn voorbereiding die dag was niet optimaal, omdat ik sneller de baan op moest als verwacht. Maar die stress viel van mijn schouders af zodra ik de baan op kwam. Het ging super en ik won met 63 62.   De finale heb ik gespeeld tegen Esther Vergeer, de nummer 1 van de wereld. Ik verloor met 62 61. Het ging niet verkeerd, en heb zelf het idee dat ik veel goede dingen heb laten zien.  Wat betreft het dubbelspel, dat ging eigenlijk ook best wel heel erg goed samen met Jiske Griffioen. In de finale verloren we helaas van het duo Vergeer/Walraven met 57 76 57. We waren zo dichtbij!

Met deze punten in de pocket ben ik weer een plaatsje geklommen op de ranking. Nu sta ik nummer 3 bij de dames en ben ik een paar punten verwijderd van de nummer 2 positie. Het verschil met de 5^e Nederlandse in de top 10 is nu aanzienlijk groot geworden. Dus beetje bij beetje komt de kwalificatie voor de Spelen in zicht. Come on!

Bijna een week na de US Open begin ik weer bij te komen. Een jetlag kwam om de hoek kijken en heeft mijn nachtrust weinig goeds gedaan. Maar ook daar komen we wel weer overheen. Komende week beginnen de trainingen weer, zowel fysiek als mentaal. Ik heb er nu al weer zin in!

Aniek

Na mijn Down Under trip van vijf weken, en een weekje welverdiende rust werdhet voor mij weer tijd om de training te hervatten. Tegenwoordig train ik vijf dagen per week, 3 uur per dag. Daarnaast heb ik 3 keer per week fysieke training.

Tijdens mijn eerste training deze week verliep alles eigenlijk best soepel. Normaal gesproken moet je weer even wennen aan een andere baansoort. Maar vandaag was dat geen probleem. We hebben veel doorgehamerd op mijn forehand en mijn service. Want in tijden van stress, zijn dat mijn eerste slagen waar ik het op laat liggen. Die stress trouwens, daar werken we hard aan. Ik bezoek maandelijks een psycholoog en ik word geholpen door het MTCC. Wat kan een sporter zich nog meer wensen? De training zelf verliep verder gelukkig prima.

In de middag heb ik altijd even tijd voor mezelf en huishoudelijke klusjes. Daarbij hoort tegenwoordig ook, wandelen met de hond, bij. Want we hebben een nieuwe bruine labrador pup genaamd Derrek.  In de avond heb ik samen met Ingo en Dennis (mijn fysieke begeleiders) in de Gym gewerkt aan mijn fysieke gesteldheid. Voor mijn soort tennis zijn de benen niet belangrijk maar juist de romp. Natuurlijk hadden Ingo en Dennis heel wat voor me in petto. Daar lig je dan op je meest oncharmanst op een grote skippy bal. Maar het heeft wel degelijk nut, want die avond kon ik niet meer rechtop zitten van de spierpijn haha!

Dit is gewoon een dagje uit mijn trainingen. Voor mij een perfecte dag!

Aniek

Hallo allemaal,

In de eerste week van mei heb ik samen met het Nederlandse damesteam deelgenomen aan het WK landenteams in Antalya Turkije. Omdat ik de hoogste ranking had binnen het damesteam, was ik eerste speelster.  Dat wilde zeggen dat ik elke dag opgesteld werd om te spelen. Het team bestond uit Jiske Griffioen en Marjolein Buis en ik. In een world team cup speel je tegen een ander land. Er worden eerst twee enkelpartijen gespeeld. Mocht het dan 1-1 staan in wedstrijden, dan wordt er een deciding doubles gespeeld. Anders wordt de dubbel gewoon gespeeld, maar maakt het niet meer uit. Natuurlijk was het best spannend om eerste speelster te zijn. Dat betekent wel dat ze iets van je verwachten! Maar goed, gelukkig ging het allemaal prima. In de eerste ronde kwamen we Italië tegen. Daar tegen wonnen we met 3-0 in wedstrijden. In de kwartfinale kwamen we Duitsland tegen. Ik speelde tegen een vrij lastige speelster. Gelukkig ging het die dag helemaal top. Ik werd heerlijk aangemoedigd door het Nederlandse publiek. Dat geeft je vleugels, ik kan het je vertellen! Ook tegen Duitsland wonnen we met 3-0. In de halve finale speelden we tegen Thailand. Speelsters die zelf hun racket bespannen met de hand, en die alles de lucht in spelen. Gek word je er van. Maar goed, ook daar moet je geduld kunnen opbrengen en je kansen afwachten. Het ging gelukkig super, want we wonnen met 3-0.

De finale speelden we tegen Japan. Daarin hebben we ons goede gevoel kunnen doorzetten door te winnen met 2-0. WERELDKAMPIOEN!!!!!        Na de wedstrijd was ik fysiek en mentaal helemaal kapot. Vijf weken achter elkaar tennissen en het allemaal intens beleven is best vermoeiend. Maar ik kan je vertellen, ik heb er met volle teugen van genoten!!!

Afgelopen maand ben ik afgereisd naar het verre Australië. Na een lange reis en een paar dagen trainen begon het toernooi dan echt. In de eerste ronde enkel speelde ik tegen de Duitse Katharina Kruger. Een meisje waar ik voorheen niet altijd even goed tegen gespeeld heb maar wel won. Dit keer was ik niet zenuwachtig maar juist erg gefocused. Ondanks de hitte, 37 graden, wist ik toch het hoofd koel te houden. 60-61 was de eindstand. Wat een lekkere eerste ronde zeg!

In de halve finale speelde ik tegen de Nederlandse, en nummer 2 van de wereld, Korie Homan. Voorheen verloor ik daar dik van, dus ik had vanaf het begin al weinig vertrouwen. Toch ging het die dag een stuk beter dan ik gehoopt had. Het is uiteindelijk 26 76 26 geworden. Het was voor mij een grote stap vooruit. Om niet tegen dat soort spelers op te kijken, maar om gewoon tegen die speelsters te spelen. Je eigen ding doen.

In de dubbel speelde ik samen met de Franse Florence Gravellier. Samen behaalden we de finale waarin we tegen Lucy Shuker en Daniela Di Toro speelden. Een erg vast koppel. Gelukkig ging het bij ons samen super en konden we de zenuwen op de belangrijke momenten inslikken. Het werd 63 76 voor ons. Een echte Grand Slam titel op zak!!!!!!  Dat is mij voorheen nog nooit gelukt, dus ik ben er dan ook ontzettend trots op!! Door deze resultaten ben ik 2 plaatsten gestegen op de wereld dubbel ranking. Ik sta nu vier! En in de enkel ben ik naar de vijfde plaats gestegen. Al met al was het dus een geweldige week!

De week erop heb ik in Sydney nog een toernooi gespeeld. Daar ben ik helaas in de halve finale van het enkelspel gestrand. Toch heb ik daar een heel goed gevoel over. Ik heb gewoon weer goed tennis laten zien. In de dubbel ging het dit keer nog beter! Florence en ik behaalden makkelijk de finale. We speelden weer tegen Lucy Shuker en Daniela di Toro. Het ging super, want het werd namelijk 62 63! Tijdens die twee weken heb ik ontzettend veel geleerd. Voor het eerst is het mij echt gelukt om mijn trainingsniveau te halen en om er zoveel meer plezier aan te beleven. Ik kijk nu alweer uit naar mijn volgende toernooien in Florida, in april.

Groetjes Aniek