1 juni, een nieuwe start

Vanaf 1 juni ben ik officieel lid geworden van EIFFEL swimmers PSV. Na meer dan 10 jaar bij TriVia (wat nog Start Gemeenschap Groningen heette toen ik er als 7-jarige begon) gezwommen te hebben werd het nu tijd voor een nieuwe start bij het professionele zwemmen in Eindhoven. Voor het eerst in mijn korte maar o-zo-drukke leventje ben ik veranderd van zwemclub. In tegenstelling tot de meeste zwemmers ben ik begonnen bij de grote zwemclub in Groningen en tot aan het 'professionele zwemmen in Eindhoven' heb ik niet meer hoeven te switchen van club.

Op mijn 4e heb ik mijn A-diploma gehaald in, je raadt het al, het Helperzwembad. Mijn B-diploma haalde ik in Bedum waar ik nog een aantal jaren ben gaan diplomawemmen. Op mijn zevende werd ik meegenomen door papa en mama naar het zwembad om heel vroeg in de ochtend, nog voor dat de school begon, baantjes te gaan trekken. Omdat Chjanoy, mijn broer, toen al wedstrijd zwom bij SGG ben ik er een beetje ingerold. Helaas kreeg je in die tijd pas op je 8e een startvergunning. Dus wat was ik blij in de zomer van 1998, toen mocht ik eindelijk échte wedstrijden gaan zwemmen.
Ik ben als minior begonnen bij Siep van Royen en heb dankzij hem de basisprincipes van het wedstrijdzwemmen onder de knie gekregen. Daardoor haalde ik verschillende medailles en records op de Speedo Finales. Later trainde ik bij Ad Reinstra, maar de meeste trainingen en wedstrijden heb ik gezwommen met Jeanet, 'Coach Mulder'. De groep die tijdens de minioren ontwikkelde groeide tijdens mijn juniorentijd nog verder. Met die jongens hebben we veel lol gehad tijdens de trainingen en NJK's en hebben we veel medailles gewonnen. Ook ontwikkelde TriVia zich toen en hoorden we als vereniging ineens bij de top van Nederland. (weet niet meer precies welk jaar dat was) Elke verenigingscompetitie weer met z’n allen verzamelen in de kantine waar iets geks werd gedaan, zodat we super gemotiveerd de competities zwommen. Met het nodige lawaai en geschreeuw, wat ons niet in dank werd afgenomen door de andere verenigingen ;-)
Met ongeveer diezelfde (jongens)groep trainde ik in mijn jeugdjaren (2005/2006) Voor mij werd toen al duidelijk dat ik meer kon dan alleen nationale kampioenschappen. In 2004 kwalificeerde ik me al voor de EJK maar toen was ik nog te jong. Ik had dat jaar trouwens wel mijn eerste internationale toernooi met de Nationale Senioren Ploeg gezwommen, de Mare Nostrum Tour in Barcelona en Canet. In 2005 mocht ik naar de EJK in Boedapest en won toen brons op de 50m vrij. In december van dat jaar mocht ik weer met de senioren mee naar het EK korte baan in Trieste. Zat ik daar als jonkie ineens tussen al die internationale toppers..
2006 werd nog een mooier jaar, nog meer trainen en nog meer leuke wedstrijden. EJK in Mallorca (zilver en brons) en als 'toetje' naar de EK in Boedapest waar ik ineens in het zilveren estafette team zat. Vanaf toen begon het échte internationale seniorenzwemmen voor mij. Mensen kwamen ineens handtekeningen vragen en ook de landelijke kranten en tv-programma's hadden interesse.
2007 overtrof het jaar daarvoor met als hoogtepunt het WK in Melbourne. Voor het eerst 6 weken van huis, aan de andere kant van de wereld. Daar zat ik weer in het estafette team en werden we 3e van de wereld. In december zwommen we in Debrecen tijdens het EK-korte baan een Wereld Record op de 4x50 vrij. Een week eerder zwommen we in Eindhoven het WR al op de 4x100 vrij!
2008 is nog niet voorbij, het mooiste moet nog komen. Maar tot nu toe is het al fantastisch geworden met het EK in eigen land waar we GOUD haalden met een WR op de 4x100vrij. Ineens waren wij de favoriet voor het Olympisch goud komende zomer. Nog geen maand later zwommen we op de WK korte baan in Manchester naar GOUD op de 4x200 vrij.. Met een verbetering van 7 seconden van het WR! Nooit gedacht dat ik 200vrij ooit leuk zou vinden...
Dit was een lange korte samenvatting van mijn carrière bij TriVia. Ik heb velen zien komen, en nog meer zien gaan. Ik heb veel zwemvrienden gemaakt, binnen de vereniging en ook daarbuiten. We hebben veel gelachen maar natuurlijk waren er ook vervelende momenten. Ik begon als kleintje met 2 ochtenden in de week en dat is uitgegroeid tot 18 uur zwemtraining, 2 uur krachttraining en 3 uur core stability in de week.
 Of ik ooit had verwacht dat de olympische droom nu al zou uitkomen? Nee, ik heb mij elk jaar weer overtroffen. En nog steeds ga ik elk jaar weer met sprongen vooruit. Misschien was het achteraf wel te zien, toen ik als 10 jarige mijn eerste jaargang record zwom op de 50 vrij. Maar je weet nooit hoe het loopt, en dat maakt niet uit, zo lang je er plezier in hebt. En dat heb ik bij TriVia altijd gehouden. Maar het kan nooit ALTIJD goed gaan, er moeten momenten zijn dat het minder gaat, thuis op school of met zwemmen. Maar dankzij die periodes waardeer je de mooie momenten.
Natuurlijk redt je het met trainen alleen niet. De combinatie talent en trainen zo optimaal mogelijk combineren zorgt ervoor dat je een topper kan worden. Waarom de een het wel wordt en de ander niet is moeilijk te zeggen. Wel heb ik de afgelopen jaren gemerkt dat een enorm groot deel in je hoofd afspeelt. Moet ik trainen, of ga ik? Zwem ik om te winnen, of omdat ik er plezier in heb? Voor de één is het glas half vol, voor de ander half leeg..
Nu wil ik iedereen bedanken voor de fijne jaren bij TriVia. Ik heb me zo ontwikkeld dat ik niet verder bij TriVia kan, en dat vind ik niet jammer. Ik heb erg veel zin om in Eindhoven te gaan zwemmen zodat ik mijn dromen waar kan maken, maar ik zal ons clubje zeker weten gaan missen. De lol weekenden zoals het Bubbel-toernooi, De NK's waar we soms met z’n vieren in een blokhut sliepen, de competities waar we lieten zien dat er niks boven TriVia gaat, maar bovenal de sfeer tijdens de trainingen. Natuurlijk zal ik ook een heleboel niet gaan missen, zoals de lijnen er in leggen (nooit mijn sterkste punt geweest :p).
Ik weet niet wat de toekomst gaat brengen, maar de komende jaren staat alles in het teken van maar één ding, en dat is Olympisch Goud. Ik weet wel dat ik niet altijd een lieverdje was, maar je zal ongetwijfeld nog wel herinneringen aan me houden. Ik wens jullie veel succes met jullie doelen. Het maakt niet uit in welk opzicht, zolang je maar dingen hebt om naar te streven...

Ranomi Kromowidjojo