Sporters tweets...

Romy Pansters

 

  

Naam        Romy Pansters
Geboortedatum   22-04-1996
Woonplaats    Amersfoort
Sport            Zwemmen, paralympisch
Trainer       Mark Faber
Sporttop-mentor    Karin Ruckstuhl
Beste prestatie       Brons op het EK
Ultieme sportdoel   Olympisch Goud
Site       http://romypansters.nl/
Twitter   https://twitter.com/romypansters

 

Ze is pas achtien jaar, maar kwalificeerde zich afgelopen jaar al voor de Paralympische Spelen. Zwemster Romy Pansters had eigenlijk haar zinnen gezet op Rio de Janeiro in 2016, maar door de grote vorderingen die ze maakte, kwam de limiet voor Londen ineens wel heel erg dichtbij. “Mark Faber, de bondscoach, zei toen: we gaan het proberen. Dat was in mei 2011 en twee maanden later, in juli, had ik een nominatie op zak.” 

Op het Europees kampioenschap zwom ze in de finales onder de limiet op de 400 meter vrije slag. Een klein beetje een opluchting, want eerder die ochtend in de series zwom Pansters niet zo goed. “Ik was te veel met dat limiet bezig. Na de series hebben we toen gezegd dat ik gewoon moest gaan zwemmen en dan zagen we wel waar het strandde. Uiteindelijk zwom ik zes seconde sneller dan mijn tijd in de series en haalde ik alsnog de limiet voor de Paralympische Spelen in Londen.” 

Tien jaar lang was ik een sportieve gezonde jonge meid. Ik handbalde en speelde tennis bij de lokale sportverenigingen RKSV Minor en LTC in Nuth (Zuid-Limburg). Tot die voor mij zwarte dag. Op 20-06-2006 veranderde mijn leven van de een op de andere dag. Na een weekend wat last van  rugpijn bracht ik op dinsdag ochtend een bezoek aan de huisarts. Door de huisarts werd ik doorgestuurd naar het Academisch ziekenhuis Maastricht   voor nader onderzoek. Al spoedig bleek dat het iets ernstigs was, maar wat precies was nog onduidelijk. Na vele onderzoeken door diverse artsen bleek een operatie noodzakelijk. Ik had namelijk een bloedprop, in medische termen een cavernoom genoemd, in mijn ruggenmerg. De verwijdering van de bloedprop was noodzaak en moest zo snel mogelijk gebeuren.  Die ingreep duurde 6 uur. Toen de cavernoom verwijderd was, bleek dat ik een dwarslaesie had opgelopen. Ik was verlamd vanaf mijn navel. Na verloop van maanden werd geprobeerd mij via therapeutische hulp weer aan het lopen te krijgen. Er werd gestart met een intensieve revalidatie periode.  Deze periode bracht ik voor een groot gedeelte intern door in Franciscusoord in Valkenburg, nu Adeleante geheten. Na verloop van tijd, kon ik weer kleine stukjes lopen met een hulpmiddel. In deze revalidatieperiode heb ik veel in het zwembad geoefend. Ik ben altijd een hele sportieve meid geweest, dus wij gingen overleggen welke sport ik eventueel nog zou kunnen gaan doen. Via mijn therapeute Cis Knols ben ik bij zwemclub Valkenburg terecht gekomen. Ik was vroeger ook al een waterrat, maar heb er verder nooit iets mee gedaan.

Na veel trainen onder Cis’s begeleiding, kwam mijn eerste ‘’grote’’ wedstrijd de  Nederlandse Kampioenschappen in Herenveen. Hier ben ik gescout door de bondscoach van het paralympische zwemmen Mark Faber. Volgens hem had ik behoorlijk aanleg om een goede wedstrijd zwemster te worden!  Ik werd uitgenodigd voor een stage periode bij de paralympische zwem ploeg. Vanaf hier startte mijn topsport carrière. Na een stage periode bij de zwemploeg, kreeg ik een uitnodiging voor mijn eerste internationale wedstrijd in Denemarken. Hier werd ik internationaal geclassificeerd.  Ik was Nationaal gekeurd in de klassen S8-SM8-SM8. Internationaal eveneens in klasse S8-SM7-SM8.


bg_right_1.jpg